Receb ayının ilk Cumâ gecesine, yâni bu geceye Regâib Gecesi denir. Çünkü Allahü teâlâ, bu gecede mümin kullarına ragîbetler, yâni ihsânlar ve ikramlar yapar. Bu gece yapılan duâ reddedilmez ve namaz, oruç, sadaka gibi ibâdetlere kat kat sevap verilir. Bu geceye hürmet edenler affedilir.

Receb ayının her gecesi kıymetlidir. Her Cumâ gecesi de kıymetlidir. Bu iki kıymetli gece bir araya gelince, daha kıymetli olmaktadır. Resûlullahın sallallahü aleyhi ve sellemin babasının evlendiği gece değildir. Böyle söylemek yanlıştır.
Regâib Gecesi'nin kıymeti, çeşitli hadîs-i şerîfler ile bildirilmiştir.

Peygamber Efendimiz, Receb ayındaki ibâdetlerin fazîletini anlatıyordu. Yaşlı bir zât, "Yâ Resûlallah! Receb ayının tamamını oruçlu olarak geçirmeye gücüm yetmez." deyince, Peygamberimiz buyurdu ki:

"Sen, Receb ayının birinci, onbeşinci ve sonuncu günleri oruç tut! Hepsini tutmuş sevâbına kavuşursun. Çünkü sevaplar on misli ile yazılır. Fakat, Receb-i şerîfin ilk Cumâ gecesinden gâfil olma!"

Mîlâdî 622 yılının 20 Eylül tarihine rastlayan Pazartesi günü, Peygamber efendimiz, Mekke’den hicret edip, Medîne yakınlarındaki Kubâ Köyü'ne vâsıl olmuşlardır. Şemsî sene, Güneş senesi olup, mîlâdî yıl gibi olduğu için, günü değişmeyip, her yıl Eylül'ün 20'si, Hicrî Şemsî yılın ilk günüdür. Mîlâdî 622 senesine rastlayan Muharrem ayının biri olan Kamerî senebaşı ise, Temmuz ayının 16’sı olan Cumâ günü idi. Bir Mîlâdî sene başının rastladığı Hicrî-Şemsî sene, bu Mîlâdî seneden 622 yıl noksandır.

Peygamber efendimiz, 53 yaşında iken, Allahü teâlânın izni ile, Mekke’den Medîne’ye hicret etti. Safer ayının 27. Perşembe günü, Hazret-i Ebû Bekir'in evine geldi. Onunla beraber, Mekke’nin 5.5 km güneydoğu tarafında bulunan Sevr Dağı'ndaki mağarada 3 gün kalıp, Pazartesi gecesi buradan çıktılar. Eylül ayının 20. Pazartesi günü Kubâ’ya geldiler. Burada da 3 gün kalıp, Cumâ günü Medîne'yi teşrîf ettiler.