ŞİİR - DAĞLAR

Kış günleri gidip, bahar gelince,
Açılır gafletten, gözü dağların.
Donanır, süslenir, gonca güllerle,
Geçmez bülbüllere, nazı dağların

Gece gündüz, tesbîhledir işleri,
Allah, Allah söyler, dâim kuşları.
Göklere uzanmış, sanki başları,
Duâ kıblesine, yüzü dağların.

Kudretten, hepsine, hulle biçilir,
Hak rahmeti, üstlerine saçılır.
Türlü türlü, çiçekleri açılır,
Cennet-i âlâdır, yazı dağların.

Bakıp doyulmaz, yeşil alanlara,
Hidâyetler olur, Hakdan anlara.
Esen yeli, safâ verir canlara,
Miskü anber kokar, tozu dağların.

Bir yanda, zambaklar, bir yanda lâle,
Irmakları benzer, âb-ı zülâle.
Bütün kurtlar, kuşlar geliyor dile,
Şükür Hakka, dâim sözü dağların.

SOHBET - DUÂNIN MAKBUL VAKİTLERİ

İftar vakti,
Hastalıkta,
Yolculukta,
Arefe günü,
Misâfirlikte,
Oruçlu iken,
Cumâ gecesi,
Secde ânında,
Arafat dağında,
Seher vaktinde,
Kâbe görülünce,
Ramazan ayında,
Bayram geceleri,
Zemzem içerken.
Yağmur yağarken,
Harb meydanında,
Kalb üzüntülü iken,
Mübârek gecelerde,
Farz namazdan sonra,
Gece yarısından sonra,
Recep ayının ilk gecesi,
Ezanla ikâmet arasında,
Hacer-ül-Esved yanında,
Kur'ân-ı kerîm hatmedince.

Erkek : Zübeyr - Kız : Zahide - Yemek : Patlıcan musakka, Bulgur pilavı, Kavun