Osmanlı pâdişahlarının otuzikincisi, Sultan II. Mahmûd’un ikinci oğludur. 15 yıl Pâdişahlıktan sonra 1876 yılında tahttan indirildi ve Topkapı Sarayı’na hapsedildi. Birkaç ay sonra Mithat Paşa ve Serasker (Savunma Bakanı) Hüseyin Avni Paşa ve arkadaşları tarafından, Feriye Sarayı’nda Kur’ân-ı kerîm okurken bilek damarları kestirilerek şehit edildiği, Ali Fuat Bey’in hâtıralarında yazılıdır.

Eski sadrazam Hüseyin Avni Paşa (Kinim dînimdir.) diyen kindâr biri idi. Vazîfeden azledilip sürüldüğü, rütbesi ve nişânları alındığı için, pâdişaha kin bağladı. Mithat Paşa, “Osmanoğulları olur da, Mithatoğulları niçin olmasın?” diyordu. İngiltere’deki parlamento idâresini aynen alırsa, Türkiyenin İngiltere gibi olacağını sanırdı. Böyle bir idâreyi yürütecek tek şahsın, kendisi olacağına inanırdı.

Sultan Abdülazîz Hân, Sultan Mahmud türbesine defnedilmiştir.

*Pazarlık yaparken mal kötülenmez.
*Yemek davetinde, yemekler geciktirilmez.
*Toplu yerlerde yüksek sesle konuşulmaz.
*Emânet eşyalar fazla geciktirilmez.
*Uzun zaman kalan misafire bir oda ayrılır.
*Erkeği olmayan eve, erkeğin ziyareti hoş karşılanmaz.
*Aksırırken el veya mendille ağız kapatılır.
*Alay ve kötüleme, imâ ile bile yapılmaz.
*Başkasının lâfı kesilmez, devamlı da konuşulmaz.
*Hiçbir yere ağızda sigara ile girilmez.
*Bencillik, ancak çocuklarda ayıplanmaz.
*Kalabalık yerlerde ciklet çiğnenmez.
*Bir konuyu reddederken ciddî ve terbiyeli olunur.
*Kusur yüze karşı açık açık söylenilmez.
*Telefonda, önce kendisini tanıtmalıdır.