Müslümanın, kendinin ve çoluk çocuğunun nafakasını temin için çalışması farzdır. İhtiyaçlarını helâlden kazanmak, kimseye muhtaç kalmamak cihâddır. Birçok ibâdetlerden daha sevaptır. Lokman Hakîm, oğluna nasihat ederken buyurdu ki:

“Çalış, kazan! Çalışmayıp, herkese muhtaç kalanın dini ve aklı noksan olur! İyilik etmekten mahrum kalır. Herkesten hakaret görür.”

Müslüman, dünyayı sevdiği, dünyaya düşkün olduğu için değil, Allahü teâlâ, çalışmayı emrettiği için çalışıp kazanır.

Nefsinin zevklerine kavuşmak için çalışıp para kazanmak ve çalışırken helâlı haramdan ayırmamak, başkalarının haklarına saldırmak, onlara olan borçlarını ödememek dünyaya düşkün olmayı gösterir.

Allahü teâlâ emrettiği için çok çalışıp kazanmak ve O’nun emrettiği gibi çalışıp, kazandığını, O’nun emrettiği yerlere sarfetmek ibâdet yapmak olur. Müslümanın dinini zarardan korumak için, alın teri ile çalışıp kazanması lâzımdır.

İnsan sebeplere yapışıp çalışmalı, kazandığına da kanaat etmelidir. Allahü teâlânın taksimine râzı olmalıdır.