ŞİİR - İSTANBUL'UN FETHİ

Gün batmada İstanbul'un üstünde Haliç'ten,
Bir renge bürünmüş yanıyor Marmara içten.

Mevsim Mayıs'ın sonları, yaz başlamış artık,
Gittikçe açılmakta, dağılmakta karanlık.

Her şey hareketsiz, ağaran tan yeri sessiz,
Kalmış gibi şehrin sarılan bağrı nefessiz...

Bir korkulu rüyâyı yataklarda sayıklar,
Dalgın uyuyanlar beraber uyanıklar...

Bir saltanatın son gününün korkusudur bu!
"Türkler hareketsiz duruyor, bir pusudur bu!"

Kostantin ümitsiz, saray erkanı telâşta,
Surlarda Bizans askeri, Jüstinyani başta!

Türk ordusu İstanbul'u sarmış çepeçevre,
Dünya girecektir bu sabah bir yeni devre!

Birdenbire gökkubbe dolar velvelelerle,
Atlar koşar ön safta kabarmış yelelerle!

Tozlarla, dumanlarla karışmakta ateş, kan,
Yer yer tutuşur toprağın altındaki volkan!

Ey ünlü kumandan paşalar, tuğlu vezirler,
Ey tulgalı erler, ağalar, beyler, emirler...

Haşmetli zafer menkıbeniz geçti şafaktan,
Gördüm, düşünürken sizi beş yüz yıl uzaktan!

Ey mutlu ışık beldesi, nurunla yıkansın,
Her türlü hıyânet dolu tarihi Bizans'ın!

Sihrinle, füsununla, gururunla, nazınla,
Altın Haliç'in, Marmara'n, âşık Boğaz'ınla,

Endamını sarmakta ipek tüllü karanlık,
Türk'ün güzel İstanbul'u mesut uyu artık!

Mızraklar uçar, oklar uçar, taşlar uçarken,
Burçlar yıkılırken, kesilen başlar uçarken.

Etrafa saçılmakta cehennemden alevler,
Tunç topların ağzıyla homurdanmada devler.

Her hamleyi bir hamle kucaklar yeni baştan,
Jüstinyani bir sedyede kaçmakta savaştan!

Bir burca zafer sancağı dikmiş Ulubatlı.
İlk hızla girer Topkapı'dan yirmi bin atlı!

"Türkler geliyor!" çığlığı aksetmede dağ dağ,
Bir çağ kapanır böylece, başlar yeni bir çağ.

Rum Kayseri'nin kellesi bir mızrak ucunda,
Şarkın eşi yok incisi Türk'ün avucunda!

Ey Kayser, öğünsen yeridir kanlı başınla,
Tarihe adın geçti o erkek savaşınla!

Ey Fatih, iraden gibi kuvvetli bir elde,
Dünyanın asırlar boyu göz koyduğu belde!

Orhan Seyfi Orhon

Erkek : Seyfeddin - Kız : Sacide - Yemek : İzmir Köfte, Zeytinyağlı dolma, Yoğurt