Müslüman olan ilk Türk-devletlerinden olan Gazneliler’in sınırları, bugünkü İran’ın büyük bir kısmıyle Pakistan’ı, Hindistan’ın bir bölümünü ve Hazar Denizi’nin doğusuna düşen bir kısım toprakları içine alıyordu. Bu devletin kurucusu olan Gazneli Mahmud, çok iyi bir asker ve siyaset adamıydı. Edebiyat ve ilme çok önem verirdi. 30 Nisan1030’da vefât etmiştir.

Gazneli Sultan Mahmud, birgün uğradığı köyde dolaşırken, kerpiçten yapılmış, basık damlı, küçük pencereleri olan bir eve rastladı. Merakla kapısına gelerek, içeri girmek için izin istedi. Yaşlı bir adam karşısına çıktı. İçeri girdiler. Yaşlı zât, bir ocağın başında, saçı-sakalı iyice ağarmış bir vaziyette oturuyordu. Sultan, adamın hâlini, hatırını sordu. Çok neş’eli, hiç de dertli bir kişiye benzemiyordu.

Güngörmüş ihtiyara, Sultan Mahmud kendini tanıttı. İhtiyar dedi ki: “Sultanım, benim saltanatım daha güzeldir. Çünkü, düşmanım yoktur. Senin saltanatının ise, sayılamayacak kadar düşmanı vardır.”

Evlenmek isteyen kimsenin, önce dinini iyice öğrenmesi, evlilik bilgilerini bilmesi gerekir. Bundan sonra, edebi, hayâsı, ahlâkı iyi olan, dinini, îmânını, islâmın şartlarını öğrenmiş, dine uyan, dinin emrettiği gibi giyinen bir kız aramalıdır. Malı ve güzelliği çok olanı değil, iffet sâhibi olup, dinini kayıranı tercih etmelidir. Mal için, güzellik için iffeti, saâdeti elden kaçırmamalıdır. Sâliha, iyi huylu ve asil bir âileden kız istemelidir. Hadîs-i şerîfte buyuruldu ki:

“Kadın, ya malı için veya güzelliği için yâhut dini için alınır. Siz dini olanı alınız! Malı için alan, malına kavuşamaz. Yalnız güzelliği için alan da, güzelliğinden mahrum kalır."