Roma imparatorlarından Domityanus veya Dokyanus denilen kimse, çok rezîl, zâlim ve putperest idi. Tanrılığını ilân etti. Milâdî 95 yılında öldürüldü. Efsus yânî Tarsus şehrine gelince, 7 genç Îsâ aleyhisselâmın dînini bırakmayıp, şehrin 15 km kuzeybatısında bir mağarada saklandılar.

300 sene devamlı uyudular. İmparator Teodüs zamanında uyanıp Aryüs ve arkadaşları ile konuştular. Tekrar uyudular. Teodüs putperestliği yıktı. Hıristiyanlığı yaydı. Mağaraya gidip Eshâb-ı Kehf ile görüştü. Duâlarını aldı. Mağara kapısında bir mescid yaptı, 395’de öldü.

Eshâb-ı Kehf’in isimleri şöyledir: Yemlihâ, Mekselînâ, Mislînâ, Mernûş, Debernûş, Şâzenûş, Kefeştatayyûş ve köpekleri Kıtmîr’dir.

Eshâb-ı Kehf, hazret-i Mehdî zamanında yine uykudan kalkıp, onun yanına gidip, onun askeri olacaktır ve ona yardım edeceklerdir. Köpekleri Kıtmîr dahi Cennete girecektir. Eshâb-ı Kehfîn hâlleri, Kur’ân-ı kerîmde, Kehf sûresinde anlatılmaktadır.

        Küçük Can okula gitmeden önce annesine der ki:
       - Anneciğim, midem ağrıyor.
       - Yemeğini yemedin, içi boş da ondan ağrıyordur. Midende birşeyler olsaydı ağrımazdı.
       Öğleden sonra sınıfta öğretmen der ki:
       - Çocuklar başım çok ağrıyor. Biraz sessiz olun!
       Can hemen ayağa kalkıp der ki:
       - İçi boş da ondan ağrıyordur öğretmenim. İçinde birşeyler olsa kendinizi daha iyi hissedersiniz.