HATIRA - NE KALDI BENDEN GERİYE
![]() |
Gün indi sıradağlar ardına. Karanlık, hâin bir üvey anne gibi kucaklar birazdan hepimizi... Gündüzleri dilimizde türküler, çoğu özlem üstüne, kıvrılıp giden ırmaklara bakarız, kartal gibi, tepelerden...Geceleri konarız, geçitlere, tepelere, |
| ağaç dallarına, su başlarına... Sonra... Roketatarlar, kaleş’ler, makinalı tüfekler, bâzen bombalar konuşur, biz susarız... Geceler büyür de büyür gözlerimizde... Kan oturur tetik tutan parmaklarımıza... Sonra... Sonra, bir mayın patlar, yahut bir silah sesi duyulur karanlıklardan... | |
***
- Kendisine geliyor, kıpırdandı!..
“Bu ses, bu ses, bir bayan sesi... Neredeyim?.. Bu sargılar ne?.. Gözlerimi niye açamıyorum?.. Bu ağrılar da neyin nesi?”
- Ölümü yendin başçavuşum!..
“Bu da kim?.. Ne demekti bütün bunlar?.. Ölümü kimse yenemez!.. Niye açamıyorum gözlerimi?.. Kim bağlamış ellerimi?.. Ben, ben, dağda değil miydim? O ses, o kucağımda patlayan ses?.. Mayın!.. Mayın!.. Kahpe mayın!.. ”
- Sâkin ol!.. Sâkin ol başçavuşum!..
-Kaç gün oldu? Yüzümdeki sargıları ne zaman açacaksınız?..
-İki gün daha sabredin başçavuşum!
Ve tanıdık bir ses...
-Yavrum!.. Yiğidim!.. Oğlum!..
-Ne kaldı benden geriye baba?.. Başkaları gibi değil, babam gibi. Anlat, anlat!..
-Ellerin bileklerinden kopmuş!..
-Başka?.. Başka?..
-Gözlerin!.. Gözlerin!..
-Başka?.. Başka?..
-Yüzünün yarısı!..
-Kaşsız, gözsüz, yanaksız, burunsuz belki... Korkunç görünüyor olmalıyım?..
Vatan; evimin gül kokan bahçesiydi. Millet; ölümüne sevdiklerim. Bayrak; varlık sebebimdi. Özgürlüğüm; gücümdü. Onlar için gerekliyse ölürdük...
-Başçavuşum! Başbakanımız ve komutanlarımız, bayram ziyâretine gelecekler.
-Gelmesinler!.. Sirk mi burası hemşîre?.. Böyle bir adamı kim görmek ister?..
-Burası sirk değil başçavuşum. Sen de kimseyi eğlendirmiyorsun! Herkesin övünerek baktığı bir şerefli kahramansın..
Erkek : Galip - Kız : Cevher - Yemek : Patates Oturtma, Zeytinyağlı pırasa, İrmik Helvası
Uluslararası Kamerî Aybaşları ve Hicrî Takvîm Birliği Kongresi 28 - 30 MAYIS 2016 / İSTANBUL - TÜRKİYE 