Özbekistan’ın Semerkant şehrinde Efrasiyâb Tepesi’nin yamacında, aşağıdan yukarıya gittikçe yükselen ve yer yer merdivenle çıkılan yolun iki tarafında yer alan türbeler topluluğuna verilen isimdir. Bu türbelerin çoğu 14. ve 15. yy dan kalmadır ve Timur Hân’ın âilesinden olanlara ve yakınlarına âittir. Bunlardan Kusem bin Abbas radıyallahü anh’a âit olan türbe, Emîr Timur devrinden önceye âittir. Semerkant’ı İslâm’a açan sahâbelerden Kusem bin Abbas bir Kurban Bayramı günü 672’de şehîd olmuştur. “Şehîdler sizin bilmediğiniz bir hayatla diridirler.” meâlindeki âyet-i kerîmeye dayanarak buraya Şah-Zinde denilmiştir.

Uluğ Beğ’in yaptırdığı, tepenin eteğindeki taç kapıdan geçilince Şah-zinde’ye girilir. Girilmesiyle lâcivert, koyu ve açık yeşil, siyah, sarı, beyaz mor ve firûze mâvisi çinilerle gözlerin kamaşması bir olur. Burada iki mescid bir de medrese bulunmaktadır. Şah-Zinde Türbeleri esas itibâriyle kare yapılardır ve en dikkat çekici özelliği yüksek kasnaklı ve kavun biçimi kubbelerdir. İkinci bir özellik, Timur Hân devrinin en zengin süslemelerini üzerlerinde toplamalarıdır. Süslemelerde en büyük pay çinilere âittir. Yazıların bollukla süslediği türbeler, yalnız nisbetlerinin zarifliği bakımından değil, çini kaplamalarla mimâri arasındaki kaynaşma bakımından da birer güzellik örneğidir.