Kendisine ni’met gelen veyâ bir dertten kurtulan kimsenin, Allahü teâlâ için Şükür Secdesi yapması müstehâbdır. Şükür Secdesi yapmak için, abdestli olarak kıbleye karşı ayakta durup, elleri kulaklarına kaldırmadan, Allahü ekber diyerek secdeye gidilir. Önce Elhamdülillah dedikten sonra, 3 defâ Sübhâne Rabbiyel-âlâ denir. Sonra Allahü ekkber diyerek ayağa kalkılır.

TİLÂVET SECDESİ

Kurân-ı kerîmin 14 yerinde bulunan secde âyetlerini okuyan ve işiten müslümanın da Tilâvet Secdesi yapması vâcibdir.

“... Adnan Menderes’i bu millet niye bu kadar sevdi ve benimsedi? Niye sevmesin ki? Menderes, Ankara’daki memur değildi. O hergün halk ile yüz yüze, göz gözeydi. Usta muharrir İsmet Başkurt’tan dinlemiştim:

“1959 yılıydı. Daha gün doğmadan İstanbul Yıldız asfaltının yapılışını resimleyecektim. Yıldız Yokuşu’nun bitiminde 10-15 kişi kahvaltı ediyordu. İşçiydiler. Peynir, ekmek, çay, zeytin sofrasında öylesine neşeliydiler ki. İçlerinden birini hemen tanıdım. Başvekil Adnan Bey’di. Bir başvekil, sabahın ayazında ve yarı karanlıkta işçilerle peynir-ekmek yiyordu. Nasıl da mutluydu?..”

İstanbul, Menderes’ten sonra gerçek kimliğine kavuştu. Vatan ve Millet Caddeleri, Aksaray-Beyazıd arası, surlara paralel Sahil Yolu açılırken, hayalsiz muhâlefet: “Nedir bu rezalet! Vatan Caddesi’ne uçak mı inecek?” diye naralar atıyordu. Şimdi bu caddeler İstanbul’un atardamarları. Ayasofya’nın, Sultanahmet’in, hatta Yeni Câmi’nin etrafı gecekondu kılıklı barakalarla, eğrilmiş eski yapılarla doluydu. Menderes, bütün câmileri, sebilleri, âbideleri günyüzüne çıkarmıştır...”

Gürbüz Azak TÜRKİYE GAZETESİ