Kötü olan dünya, Allahü teâlânın râzı olmadığı, âhıreti yıkıcı yerlerde kullanılan şeyler demektir. Kendini ve Rabbini unutup, lezzetlerine, şehvetlerine düşkün olanlar, yolda hayvanının süsü ile, palanı ile, otu ile uğraşıp, arkadaşlarından geri kalan yolcuya benzer. Çölde yalnız kalıp, helâk olur.

İnsan da ne için yaratılmış olduğunu unutup, dünya zînetlerine aldanır, âhıret hâzırlığı yapmazsa, ebedî felâkete sürüklenir. Dünya sevgisi âhırete hâzırlanmaya mâni olur. Çünkü, kalb onu düşünmekle, Allahı unutur. Beden, onu elde etmeye uğraşarak ibâdet yapamaz olur. Dünya ile âhıret, doğu ile batı gibidir ki, birine yaklaşan, ötekinden uzak olur. Bir kimse ibâdetini yapmaz ve geçiminde, kazancında Allahü teâlânın emirlerini ve yasaklarını gözetmezse, dünyaya düşkün olmuş olur. Allahü teâlâ herkesin kalbini bundan soğutur. Bunu kimse sevmez.

• Hasta hekimini serbestçe seçebilme hakkına sahiptir.
  
• Hasta, hiçbir dış etki altında kalmadan, serbestçe klinik ve ahlakî kararlar verebilen bir hekim tarafından bakılabilme hakkına sahiptir.
  
• Æ-Hastanın, yeterli ölçüde bilgilendirildikten sonra, teklif edilen tedâviyi kabul veya reddetme hakkı vardır.
  
• Hasta, hekimden bütün tıbbi ve özel hayâta âit bilgilerin gizliliğine saygı duyulmasını bekleme hakkına sahiptir.
  
• Her kişinin haysiyetli bir şekilde ölme hakkı vardır.
  
• Hasta, uygun bir dîni temsilcinin yardımı da dahil olmak üzere, ruhî ve mânevî teselliyi kabul veya reddetme hakkına sahiptir.