Milliyet, aynı vatanda, aynı toprakta doğup yetişenlerin, din, örf, âdet ve menfaat birliğidir. Çalışmadan, doğuşda ele geçen bir nîmettir. Bu nîmete kavuşturan, Allahü teâlâya şükür etmek lâzımdır. Şükür etmek de, nîmetin devam etmesi için ve kendisinden dahâ çok istifâde edilmesi için çalışmakla olur.

İslâm dîni, Türk milliyetçiliğinin ayrılmaz parçasıdır ve bu milliyetçiliğin devâmı için ve kendisinden çok fâidelenmek için çalışmayı, sevişmeyi ve başka dinden olan vatandaşlara da, aynı hakları sağlamayı, adâletten ve sosyal haklardan eşit olarak istifâde edilmesini emretmektedir. Bu emirlerin ve yukarıda yazılı millî vazîfelerin yapıldığı yerde yaşayanların milliyetçilikleri ile iftihâr etmeleri, bu nîmeti kendilerine bırakan ecdâtlarına, gâzîlerine ve şehîdlerine, hayırlı duâ etmeleri lâzımdır. Bu birliklerinin ve saâdetlerinin sembolü olan İstiklâl Marşlarını ve bayraklarını sevmeli ve saymalıdırlar. Kendilerini idâre eden, saâdetleri için çalışan hükûmetlerine, kanûnlarına itâat etmeli ve vergilerini seve seve ödemelidirler. Böyle sevişenlerin, başka dinlerden ve mezheplerden olanlara dokunmamaları, onlara kötülük yapmamaları, milliyetçilik için bir kusûr değil, bir meziyet olur ve bağlı olduğumuz İslâm dîninin, hak din olduğunu ve yüce Peygamberimiz Muhammed aleyhisselâmın âlemlere rahmet olduğunu gösterir. Milliyetçilik kelimesini, rûhsuz, modası geçmiş bir söz sanmamalıdır. İnsanlar, varlıklarını, haklarını ve ihtiyâçlarını koruyabilmek için, toplu olarak yaşamak zorundadır. Medeniyet de bu demektir.

Hucurât sûresi 13. âyet-i kerîmesi, hepsi bir anadan ve bir babadan hâsıl olan insanların, ancak Allahü teâlâdan korkularına göre derecelere ayrılacağını ve İslâmiyette kavmiyetçilik olmayacağını bildirmektedir.

Fâideli Bilgiler S: 266

12 Terâzinin kısa kolu z, uzun kolu y olsun. Gerçek ağırlık V ise; Vz = 16y ve Vy=9z’den V2 zy=9x16yz, V= (16x9)