Nerdesin ey sevginin ikliminde şavkıyan,
Tut ki güneşini arayan aydım dün gece.

Hasretle yanmış gönül suya kanmaz dediler,
Nevbaharla geleni sensin sandım dün gece.

Biz hiç yazı görmedik, kışta doğdun dediler,
Nevbaharla geleni sensin sandım dün gece.

Bu bahçeler O’nundur bâzen uğrar dediler,
Bir gülün kokusunda seni duydum dün gece.

Dallarda tomurcuklar, ufukta bulutlar var,
Efendim, Sultanım çok yalvardım dün gece.

Tam çiçekler açıyorken, başaklar bağlanmışken,
Titredim Efendim, Seni andım dün gece.

Arzın yüreğine dön ve hâlini arzet dediler,
Diz çöktüm, boyun büktüm, avuç açtım dün gece.

O’nun geçtiği sokaklar mis’ler saçar dediler,
Ötelerden kokularla geldin sandım dün gece.

Biz devrin yetimiyiz, yok derler sahibiniz,
Sahibim, Efendim Sensin sandım dün gece.

Bir muzdarip kalbe, akan yaşa gelir dediler,
Ellerinle elimi tuttun sandım dün gece.

“Vaktiyle Romalıların yaptığı gibi halkın hamama gidebileceğini ilân eden çan sesini beklemeye artık lüzum yoktur. Türk hamamları sabahın saat dördünden itibâren açılır ve ancak akşam sekize doğru kapanır. Bütün bu müddet zarfında hamamda hiç bir zaman hiç bir gürültü ve kavga olmaz, hiç kimsenin elbisesi yâhut kesesi çalınmaz ve Lâtin şâiri Ovide’in elbiselerini muhâfaza için kapıda beklemesini istediği bekçiye de hâcet olmaz.”

Fransız Seyyah Grelot 1680

Takvimimizde her şehir için gösterilen Kıble Saati vaktinde, Güneş'e doğru dönen kimse, Kâbe yönüne dönmüş ve o yerin kıblesini bulmuş olur.