Târihimizi doğru bilmek lâzımdır. Rakiplerimizin ve hasımlarımızın bizden iyi bilmelerindeki çarpıklık Türk aydınını uyarmalıdır. Redd-i mîrâsa kalkışan milletler küçük görülebilirler.

Geçenlerde eski Girit eyaletimizde (1645-1912) 7 Balkan Devletinin liderleri bir zirve toplantısı yaptılar. Başbakan M. Yılmaz’la Yunanistan Başbakanı Simitis bir araya geldiler. Resmî yemekte Makedonya Cumhurbaşkanı Gligorov; “Bu bir Balkan Devletleri zirvesi değil, eski Osmanlı Eyâletleri zirvesi oldu.” dedi. Sırbistan Cumhurbaşkanı Miloseviç derhâl; “Osmanlı ülkelerinin hepsi değil, ancak bir kısmı burada.” diye ekleme ve düzeltme yaptı. Gerçekten üç ay önce Süleyman Demirel’i Macaristan’ın en kuzey-doğusundaki Eğri şehrinin vâlisi, “Türkiye İmparatorluğu’nun en kuzeydeki il merkezine şeref verdiniz efendim!” diye karşılamıştı.

Adamların geçmişimizi ne kadar iyi bildikleri ve Osmanlı ile Türk’ü özdeşleştirdikleri üzerinde dikkatinizi çekerim sevgili okuyucularım.

Bizim, Osmanlı’nın tâ kendisi olduğumuz gerçeğini unutmamız, bizi, geçmişinden utanan bir millet çizgisine getirebilir ki, bu görüş, Türk milliyetçiliği fikrine temelden aykırıdır.

Cumhurbaşkanımız her gittiği eski Osmanlı toprağı devletlerde; “Şu kadar yıl berâber yaşadık.” diyor ve bu çok doğal karşılanıyor. Yalnız Balkanlar’da mı Osmanlı Devletleri zirvesi yapılır? Bu çeşit Osmanlı devletleri zirvesi yapılabilecek 3 kıt’a üzerinde daha kaç bölge var? Bu kültür mirasımızı çocuklarımız bilmeli...

Yılmaz Öztuna TÜRKİYE Gazetesi, 14.11.97

Çaydanlıkda suyun önce alt kısmı ısınır. Sıcaklık yükseldikçe dipte buhar kabarcıkları (hava kabarcıkları değil) meydana gelir. Sudan hafif olduklarından yukarı doğru yükselen bu kabarcıklar üst kısımlarda daha soğuk olan su tabakalarıyle karşılaştıklarında sönerler. Birçok kabarcığın sönüşünü biz tıslama sesi olarak duyarız. Kaynama noktasına kadar ısıtıldığında, soğuk bir tabaka kalmadığından artık tıslama sesi duyulmaz.