Dînimizin üzerinde durduğu en önemli konulardan biri de, komşu haklarıdır. Allahü teâlâ, Kur’ân-ı kerîmde meâlen buyuruyor ki:

“Yakın komşuya, uzak komşuya, yanındaki arkadaşa, yolda kalmışa ve emriniz altında bulunan kimselere iyilik edin!”

Komşu hakkını son derece gözetmek, el ile ve dil ile komşulara ezâ edecek, sıkıntı verecek bir harekette bulunmamak, dinimizin emrettiği önemli bir vazîfedir.

Birgün Hazret-i Âişe vâlidemiz, Peygamber efendimize sordu:

- Ey Allahın Resûlü! İki komşum var. Önce hangisine yardım edeyim?

Peygamber efendimiz de şöyle buyurdu:

“ Kapısı yakın olandan başla!”

Komşuluk, insanları ve âileleri birbirine bağlayan mânevî bir bağdır. Asrımızda çeşitli işlerimizden dolayı, hemen hemen her gün yüz yüze bakarız. Bu sebepledir ki, atalarımız; “Ev alma, komşu al!” diyerek, iyi komşular edinmemizi tavsiye etmişlerdir.

İnsan, kendi malını, canını ve nâmusunu nasıl korursa, komşusunun malını, canını, iffet ve nâmusunu da öylece koruması ve onların haklarına riâyet etmesi lâzımdır.

Komşunun komşu üzerinde 10 hakkı vardır:

Maraş ilimiz İstiklâl Savaşı’nda, din, vatan ve nâmus mücâdelesini kahramanca yapan şehirlerimizdendir. Fransız işgâlindeki Maraş’ta 30 Ekim 1919 Cumâ günü Fransız askerlerinin kadınlara saldırdıklarını gören Sütçü İmam, tabancasına sarılarak birkaçını yere sermiş, diğerleri de kaçmışlardı. Bu hâdiseden sonra Maraş, ayağa kalkmış ve mücâdele alevlenmişti. Bu mücâdele 12 Şubat’ta düşmanın Maraş’tan sürülmesine kadar devam etti. TBMM de bu yüzden 7 Şubat 1973’te Maraş’a “Kahramanlık” ünvânı verdi.