22 Ocak 1517’de Türk Ordusu, Memlûkler’e karşı Kâhire yakınında Ridâniye mevkiinde yapılan Ridâniye Savaşı’nı kazanmıştı. Yavuz Sultan Selim Hânın kumandasındaki ordu, Mercidabık zaferinden sonra, Ridâniye’de kazandığı bu zaferle Memlûkler’e son darbeyi de indirip Mısır’ın fethini tamamlamıştı.

Yavuz Sultan Selim Hân, Mısır’la birlikte halîfeliği de almıştı. Bundan sonra 407 yıl süreyle halîfelik Osmanlı hânedânının elinde kaldı. Mısır’ın ıslâhatına memur olan İbrâhim Paşa, görevini yaptı. Padişaha aldığı gâyet kıymetli hediyelerle, İstanbul’a döndü. Hediyeler arasında olan bir tahtı, Selânikli Mustafa Efendi şöyle anlatır:

“80 bin altından yapılmış, zümrüt bir taht ki; kıymetli cevherlerle sanatkârane işlenmiş, emsalsiz ustalar tarafından kurulmuştur. Alelâde bir cevher olan zeberced ve firûze taşlarının, güvercin yumurtasından küçükleri kullanılmamış idi. Rengârenk mücevherler arasında, yâkutun sarı ve mavisi ile; zümrütün en güzelleri seçilmişti. Yeter ki, Padişah Efendimiz beğensin ve üzerine oturmayı kabul buyursun... Asıl kıymeti, ondan sonra anlaşılır.”

Oturma odasında yalnız Câvit, Bekir veya Sâlih olabilirdi. (Yalıdakileri baş harfleriyle vereceğiz) S oturma odasında ise C mutfakta olurdu. O zaman B yemek odasında, L kütüphânede, U banyoda ve P kilerde olmak zorundaydı. Oturma odasında B olsaydı, yalnız C’nin mutfakta olduğu sonucuna varırdık (B hem oturma odasında hem de mutfakta olamayacağından) ve mantık yürütmeyi daha uzatamazdık. Oturma odasında C olsaydı mantık yürütemezdik ve kimin hangi odada olduğu asla belli olmazdı. Komiser şöyle düşündü: Kendisinin bildiklerini kâtil de biliyordu; yani kâtil Komiserin nasıl bir mantık yürüteceğini tahmin edebilirdi. Oturma odasında B, S veya C vardı; bu üçünden biri kâtil olabilirdi. Fakat oturma odasında S’nin bulunduğunu var sayarsak hangi odada kimin olduğu derhâl bulunabiliyordu; bu durumda S dışındaki herkes “ben oturma odasında değildim” diyerek kendini kurtarabilirdi. Bu nedenle cinâyeti S’nin işlemesi çok aptalca olurdu. Demek ki kâtil S değildir. Kâtil B olsaydı mantık yalnızca C’nin mutfakta olduğunu ortaya koyardı ve daha ileri gidemezdi. Kâtil C olsaydı mantık hiçbir sonuç veremezdi. Bu nedenle kâtil B veya C idi. C’nin elleri soğan kokuyordu; o hâlde C mutfakta idi. Kâtil B idi.