1894’de 1 milyar 450 milyon insan yaşıyordu ve bağımsız devlet sayısı 52 idi. Bunların 11’i büyük devlet (Osmanlı Devleti, İngiltere, Almanya, Fransa, Rusya, ABD, Avusturya-Macaristan, Japonya, Çin, İtalya ve İspanya) statüsünde idi. Afrika ve Amerika’nın vahşi dedikleri yerli halkı, Avrupa’nın sömürgesiydi.

Dört bağımsız müslüman devlet (Osmanlı-İran-Afganistan-Fas)’den en büyüğü; 55 milyon nüfus ve 9 milyon km2 bir alana yayılan Osmanlı Devleti’nin başında Sultan II. Abdülhamid Hân bulunuyordu.

100 yıl önce zamanımızdan çok farklı bir dünya var. Bütün dünyada liberâl ekonomi uygulanmaktadır. Buharın makinaya uygulanmasıyle ağır sanayi meydana çıkmıştır. Başlıca enerji kaynağı taşkömürüdür. Petrol yeni kendini göstermeye başlamıştır. Elektrik bilinmekte fakat sanayi ve aydınlatmada henüz kullanılmamaktadır. Büyük Avrupa şehirleri ve İstanbul, Selânik, İzmir, Beyrut gibi büyük şehirlerimiz havagazı ile aydınlatılmaktadır. Ulaştırmada, tren ve vapur; at, araba ve yelkenlinin yerini almıştır. Haberleşmede telgraf kıtalara yayılmıştır. Fotoğrafçılık büyük gelişme göstermiş, film ve sinema ortaya çıkmak üzeredir. Denizaltı Osmanlı Devleti’nde de vardır.

Uçak, tank ve zehirli gazlar henüz yoktur. Bütün paralar, altın karşılığıdır. Müzik, edebiyat, şiir, tiyatro, güzel sanatlar, müsbet ve sosyal ilimlerin altın çağıdır.           

MULTICAM adı verilen ve kibrit kutusu kadar olan, kamera üretilmeye başlandı. TV’ye bağlanabilen, dünyanın en küçük kamerası ABD’de 170 dolara satılıyor. Kameranın en önemli özelliklerinden biri de, enerjisini, üzerine takılan çok küçük bir pilden almasıdır.