Seher vakti; gecenin son altıda biridir. Güneşin batışı ile imsak vakti arasındaki zaman 6'ya bölünüp imsak vaktinden çıkarılarak bulunur. Meselâ; 4 Ocak günü saat 03.22'de seher vakti başlar. Bu zaman, kışın imsaktan 2 saat, yazın ise 1 saat kadar önce başlar. Oruç tutmak için sahur yemeğine kalkıldığı zamanlar seher vaktine rastlar.

Zâriyât sûresi 17. ve 18. âyet-i kerîmelerinde buyuruldu ki:

(Onlar geceleri pek az (bir zaman) uyurlar, seher vakitlerinde hep istiğfâr (tevbe) ederlerdi.)
Hadîs-i şerîflerde buyuruldu ki;

(Üç ses vardır ki; onları Allahü teâlâ sever: Zikredenin sesi, Kur'ân-ı kerîm okuyanın sesi ve seher vaktinde istiğfâr edenin sesidir.)

(Gece seher vaktinde ve namazlardan sonra yapılan duâ kabûl olunur.) 

Seher vaktinde duâ ve istiğfâr etmeli, ilmihâlini öğrenmeli, kazâ namazı kılıp bitirmeye çalışmalıdır.

Süfyân-ı Sevrî hazretleri buyurdu ki: Her gece, "Allaha ibâdet edenler yok mu, kalksınlar?" diyen bir ses cihânı kaplar. Âbidler kalkıp sehere kadar ibâdet ederler. Seher vakti olunca, "İstiğfâr edenler yok mu?" denir. Onlar da kalkıp istiğfâr ederler. Sabah namazı olunca da, "Gâfillerden kalkan yok mu?" denir. Bunlar ise, mevtâlar mezârdan kalkar gibi kalkarlar.

Tenbeller incir ağacının altında dinlenirlerken birisi der ki:
- Şu olgun incirlerden birisi ağzıma düşse de, zahmetsizce yesem.
Aradan yarım saat geçtikten sonra öbürü cevap verir:
- Onu yerken çenen yorulmaz mı?
Uzun bir sessizlik. Üçüncü öfkeli, ve yorgun arkadaşlarını tersler:
- Amma  da çok konuştunuz ha!