SPOR - OSMANLILAR’DA PANAYIR GÜREŞLERİ

Osmanlılar zamanında saray dışında yapılan güreş yarışmaları; genellikle, panayırlarda, düğünlerde, kulüplerde, bir hayır kurumu yararına veya bu işi meslek edinmiş organizatörlerin özel yer ve salonlarında yapılırdı. 1908 Meşrutiyeti’ne kadar bu gibi yerlerde yapılmış olan güreşlerin geleneksel güreş kurallarımıza uygun olarak amatörce yapıldığını söyleyebiliriz. Çünkü, seyirci danışıklı güreşi hemen anlar, engel olur ve bir daha da o pehlivanları seyre gitmezdi. Pehlivanlığa yakışmayan bu gibi davranışlar çok ender görülürdü. Çünkü Türk seyircisi hasmına yenilen ama yiğitce güreşen pehlivanı da parsa toplarken bahşiş vererek ödüllendirirdi. Bir başka önemli sebep de; Türk güreşçisinin kendi onurunu ve pehlivanlığın, yiğitliğin gururunu para ile ölçülemeyecek kadar yüce ve kutsal saymasıdır. Bütün bu nedenlerden ötürüdür ki; yağlı ve karakucak güreşi milletimiz tarafından hâlâ sevilmekte ve o sevgiyle yaşayıp günümüze kadar gelebilmiştir.

Rumeli, fethedilip buralara yörükler yerleştirilince, Türk usulü yağlı güreş yapılan panayırlar daha da çoğaldı. Zâten Rumeli’de yaşayan Peçenek Türkleri ve Sarı Saltuk ile gelmiş olan Türkmenler, Türk güreşini çok önceden Rumeli’ye getirmişlerdi. Rumeli’nin Osmanlı’dan ayrıldığı 1912’ye kadar panayırlar, 600 yıla yakın, halkın değişik alış-veriş ettiği yerler oldu. 19. yüzyılın son yarısı ortalarında güreş yarışması yapılan bâzı panayırlar şunlardır:

Lüleburgaz............. 16 Mart. 8 gün
Çorlu.................... 13 Nisan .10 gün
Kırkpınar (Edirne) 2 Mayıs.. 4 gün
Tikoş..................... 5 Mayıs. 3 gün
Manastır................ 5 Mayıs. 3 gün
Cesir Ergene........ 11 Mayıs. 4 gün
Piriştine............... 13 Mayıs .15 gün
Manyas............... 4 Haziran. 5 gün
Manyas............. 21 Haziran. 5 gün
Ohri (Sarı Saltuk) 4 Temmuz. 2 gün
Keşan............... 26 Ağustos. 8 gün
Tekirdağ........... 27 Ağustos. 8 gün