Oğuz Türkleri’nin meşhûr destanlı hikâyeleri olan Dede Korkut kitâbı, Oğuzlar’ın öz felsefesini, temiz inanışları ile, İslâmla bütünleşmiş ahlâk ve törelerini güzel Oğuz Türkçesi ile sunmaktadır. O çağlarda Oğuz’un dağlarında henüz mâbed yoktur. “Arı sudan abdest alıp, iki rek’at namaz kılarlar.” Dede Korkut kitâbına göre; 24 Oğuz Boyu, Hazret-i Muhammed zamanında yaşıyorlar. Cengâver ecdâdımız, İslâmın kurallarını doğru dürüst bilmeden dahi, adı görklü Muhammed için, gümbür gümbür nekkâreli, cihad yapıyor. Oğuzlar’ın din, töre, âdet, ahlâk ve karakterinin  rehberi, Dede Korkut’tur.
İşte bunlardan iki misâl:

Resûl aleyhisselâm zamanında, Bayat Boyu’ndan, Korkut Ata derler bir er koptu. Oğuzun ol kişi tamam bilicisi idi. Ne derse olur idi. Gâibden (herkesin bilmediği) türlü haber söyler idi. Hak teâlâ onun kalbine ilhâm eder idi. Oğuz Kavmi’nin her müşkilini halleder idi. Ne iş olsa, Dede Korkut’a danışmadan işlemezler idi. Her ne buyursa kabul ederler idi. Sözün tutup tamam ederler idi....

¬     ¬     ¬
İmdi, kanı dediğim bey erenler!
Dünya benim, diyenler,
Ecel aldı, yer gizledi,
Fâni dünyâ kime kaldı?
Gelimli, gidimli dünyâ,
Ecel geldiğinde arı îmândan ayırmasın!
Kadir seni nâmerde muhtaç etmesin!
Allah veren, umudun üzülmesin!
Ak alınla, beş kelime duâ ettik.
Kabûl olsun!..
Âmin diyenler, dîdar görsün!
Yatıştırsın, dürüştürsün!
Seni, adı görklü Muhammed’e bağışlasın!

Ahmet Kabaklı Türkiye  Gazetesi, 15.01.1997