HATIRA - PİLGRİMLERİN HİKÂYESİ

... Mayflower bir Eylül sabahı İngiltere’nin Plymouth limanından demir aldı. 102 yolcu, 10 kadar mürettebat önlerinde bilinmezlerle dolu bir seyahâttan sonra karaya ayak bastılar. Ayak bastıkları yere isim lâzımdı. Demir attıkları yere de aynı adı verdiler: Plymouth. Bunlara târihte “Pilgrims” dendi. Pilgrim’ler Virginia kolonisini kuran İngilizler gibi altın bulmak, zengin olmak gâyesiyle değil, onlarınki dinî bir muhaceretti. Puritan mezhebinin “Ayrılıkçılar” grubunu meydana getiriyorlardı. İngiltere’de din hürriyetleri yoktu, ibâdetlerini ceza görmeden yapabilecekleri bir yerde yaşamak için Amerika’ya geldiler.

Meşhûr yolculuk 1620’de yapıldı. Noel arefesinde karaya ayak bastılar.

İşte bu Pilgrimler kızılderililerle dost oldular ve onlardan mısır ekmesini ve çeşitli işleri öğrendiler.

Yaz boyunca ektiler, diktiler. Sonbaharda hasat yüzlerini güldürdü. Baktılar ki, kızılderililer ürünü kaldırdıktan sonra şükür bayramı yapıyorlar. Onlar da bu âdete uydular, üç gün süren Allaha şükür bayramını kutladılar. Yeni Dünya’daki ilk “Şükran Günü” idi bu. Yemekten önce şükür duâsında “Allah tarafından gönderilmiş hediyesin sen.” diyerek Kızılderililere şükranlarını sundular. Esas yemek hindi, mısır ve kızılcıktı. Amerika hâlâ her sene Kasım ayının üçüncü haftasında iki gün bu bayramı kutlar; hindi, mısır ve kızılcık yer:

Yeni İngiltere’nin her tarafında Kızılderililerle Avrupalıların ilişkileri dostça olmadı. Yıllarca süren savaşlardan sonra Kızılderili nüfusu iyice azaldı, sağ kalanlar da sindirildi. Bugün bölgede 700 Kızılderilinin yaşadığı söyleniyor. 60’lı yıllarda Kızılderililerde nüfuslarının ve kültürlerinin yokedilişlerine karşı isyan başladı. 1970’den beri her Şükran Günü’nde Kızılderililer “Yas Günü” yapıyorlar.