I. Dünya Savaşı’na girişimiz, (1914) o zamanlar iktidarda olan İttihat ve Terakki Hükümeti’nin Almanlar’ın tesiri altında kalarak kabul ettiği bir olup-bitti sonucudur. Bu savaş Osmanlı Devleti’nin sonu oldu ve Türkiye’ye 400 bin şehide mal olduğu gibi, savaş sonunda, o zaman başkent olan İstanbul bile işgâl edildi. Mondros Mütarekesi ile Osmanlı, tarihteki rolünü kurulacak yeni Türk Devleti’ne bıraktı.

Halkımızın seferberlik dediği, bu harpte, Türk ordusu, şu 7 cephede, şan ve şerefle çarpıştı: Kafkasya, Galiçya, Makedonya, Çanakkale, Suriye-Filistin ve Irak. Savaş, bizim girişimizden, 4 yıl sonra, 11 Kasım 1918’de sona ermiştir.

MALZEME: 1 kg kereviz, 2 havuç, 2 patates, 1 soğan, 1 çay bardağı pirinç, 1 yemek kaşığı salça, 1 çay bardağı sıvı yağ, yarım bardak su, tuz, 1 tatlı kaşığı toz şeker.

YAPILIŞI: Kereviz ve patatesler irice doğranır. Havuçlar ince ve yuvarlak doğranır. Bir tencereye soğan rendelenir; kereviz, patates ve havuç ilave edilir. Pirinç ayıklanıp, yıkandıktan sonra tencereye katılır. Tuz, şeker, salça ve yağ da eklendikten sonra havuçlar yumuşayıncaya kadar ocakta pişirilir.

Bir yazar; “Televizyon aleyhinde niçin yazı yazıyorsun? O dünyayı ayağımıza getirdi.” diyenlere şu cevâbı verir:
“Doğru. Televizyon dünyayı ayağımıza, belâyı da başımıza getirdi.”