TARİH - AHİLİK PRENSİPLERİ

Ahilik, 13. asırda Türkistan, Anadolu ve Balkanlar'da yaşayan Türklerin sanat ve meslek alanında yetişmelerini, ahlâken gelişmelerini sağlayan bir teşkilattır. Ahiliğin bazı hasletleri:

¬ Yalan söylememek.
¬ Herkese iyilik yapmak.
¬ Örf, âdet ve törelere uymak.
¬ Sır tutmak, açığa vurmamak.
¬ Hakka, hukuka, riayet etmek.
¬ ikram ve kerem sahibi olmak.
¬ Yaptığı iyiliği başa kakmamak.
¬ iyi huylu ve güzel ahlâklı olmak.
¬ Aza kanaat, çoğa da şükretmek.
¬ Kin, haset ve gıybetten kaçınmak.
¬ Kötü söz ve hakaretlerden sakınmak.
¬ Komşunun eza ve câhilliğine katlanmak.
¬ iyilerle dost olup, kötülerden uzak durmak.
¬ işinde, hayatında doğru ve güvenilir olmak.
¬ Ahdinde, sözünde ve sevgisinde vefalı olmak.
¬ Hata ve kusurları daima kendi nefsinde aramak.
¬ Zenginlere, zenginliğinden dolayı itibardan kaçınmak.
¬ Alçak gönüllü olmak, büyüklük ve gururdan kaçınmak.
¬ Fakirlerle dostluktan, oturup kalkmaktan şeref duymak.
¬ Küçüklere sevgi, büyüklere karşı edepli ve saygılı olmak.
¬ insanların işlerini içten, gönülden ve güler yüzle yapmak.
¬ Şefkatli, merhametli, adaletli, faziletli, iffetli, dürüst olmak.
¬ Dost ve arkadaşlarına tatlı sözlü, samimi, güler yüzlü olmak.