Ortaçağ’da Hıristiyan Avrupa’daki cezalar, insanlıkla ilgisi olmayan son derece vahşi ve korkunç bir mahiyette idi. Bu cezalar 18. yüzyılda bile devam etti. Ancak Fransız ihtilâli’nden sonra kalktı. İşte bu cezalardan ba’zıları:

¥  Bir adamı dörde bölme,
¥  Çarktan geçirmek,
¥  Kazığa çakmak,
¥  Yakmak,
¥  Suda boğmak,
¥  Dört duvar içine koymak,
¥  Diri diri gömmek,
¥  Bağırsaklarını deşmek,
¥  Dilini kesmek,
¥  Gözlerini oymak,
¥  Zeytinyağında kaynatmak,
¥  Suda kaynatmak,
¥  Derisini yüzmek.

Baharı haber verir,
Bülbüle neşe verir,
Her renk entâri giyer,
Bahçelere şan verir.

Ala bakar mora bakar,
Oturmuş bakla satar,
Kilosu kaça dedim,
Bön bön yüzüme bakar.
Uzun uzun dervişler,
Uzak yoldan gelmişler,
İki tabak mısırı,
Tane tane bölmüşler.

Sarı ile başlarım,
Beyaz ile işlerim,
Yeşil ile bitirir,
Toprağa şişlerim.
Yeşil mantolu,
Kırmızı entarili,
Kara düğmeli.
Baharın gelini.

Ali Bey, patronuna çıkarak kekeleyerek
-Efendim şey şey der. Herşey pahalandı. Aylığımın biraz arttırılmasını rica edecektim.  Patron gülümseyerek cevap verir:
-Aylığınızı geçen ay arttırdık. Geçen ay zarfta yüzde elli fazla vardı.
-Şey! Afedersiniz efendim. Hanım o zamın hiç sözünü etmedi de...