ŞİİR - GÜRKANİ’NİN HAYATI ROMAN

Hiçbir yerde şansım yaver gitmedi.
Ne hikmettir bilemedim,, ah yazık!..
Otuz yıldır gurbet ili gezerim,
Hiçbir yerde duramadım, ah yazık!..

Bilmem ne ola ki garibin suçu?
Boğazına kadar da dert dolu içi,
Gittim inşaatta oldum kalıpçı,
Bir tek çivi çakamadım, ah yazık!..

Baktım bu iş olmaz bastım kurnayı,
İş buldum gözünden vurdum turnayı,
Çalgılar içinde seçtim zurnayı,
Doğru dürüst çalamadım, ah yazık!..

Köye gittim oldum kuzu çobanı,
Kuzuların çoğu oldu yabani,
Çiftçi oldum koştum kara sabanı,
Bir karış yer ekemedim, ah yazık!..

Köyde muhtar oldum, dövdüm a’zâyı,
Seçim oldu millet verdi cezâyı,
Şoför oldum ilk gün yaptım kazâyı,
Hevesimi alamadım, ah yazık!..

Şâir oldum şiir yazdım dergiye,
Ücret aldım hepsi gitti vergiye...
Esnaf oldum, çorap döktüm sergiye,
Bir çift çorap satamadım, ah yazık!..

Avcı oldum ava çıktım kış günü,
Bir av buldum hedefledim döşünü,
Yumdum bir gözümü sıktım kurşunu,
Iska geçti vuramadım, ah yazık!..

Beni bilen bilir çoktur inadım,
Hep kendimi zor işlerde sınadım.
Bir ara da terziliği denedim,
Bir tek pantol dikemedim ah yazık!

Aslen saygılıyım anayasaya,
Helâl rızık için gittim Bursa’ya,
Dalmışım habersiz karaborsaya
Sermâyemi alamadım, ah yazık!..

Cepte üçbeş kuruş param var idi,
O da zalim enflasyonda eridi...
Manav açtım bütün sebze çürüdü,
Bir tek elma satamadım, ah yazık!..

Gittim bir köşede lokanta açtım,
Yiyen zehirlendi bıraktım kaçtım,
Yetmiş ili karış karış dolaştım,
Benden dertli bulamadım, ah yazık!..

İşim kaldı gelecek yıl Nisan’a,
Ne akıl danıştım nice insana...
Yolladılar beni, Molla Hasan’a,
Gittim evde bulamadım, ah yazık!..

Gürkanî’yem bak gözümden yaş çıktı,
Kız beğendim iki gözü şaş çıktı.
Baş vurduğum cümle yerler boş çıktı.
Şu dünyada gülemedim, ah yazık!..

Erkek : Arif - Kız : Nebahat - Yemek : İşkembe Çorbası, Kabak dolması, Kavun