Din büyüklerinin bildirdiğine göre, bir kimsenin câhil olduğu altı vasfı ile tanınır:

1- Herşeye kızar. Taşa çarpsa taşa kızar. Hayvana kızar. İnsana kızar. Çabuk kızar ve kızgınlığını kolay kolay yenemez.
2- Faydasız söz söyler.
3- Sır saklayamaz.
4- Malı yerli yerince harcayamaz.
5- Herkese güvenir.
6- Dostunu düşmanını bilemez. Kötülerle arkadaşlık eder.

Emir Timur’un torunu Uluğ Bey’in 1417-1420 yılları arasında Semerkant’ta yaptırdığı medresedir. Yapılan araştırmalar Uluğ Bey’in burada bir külliye yaptırdığını ortaya çıkarmıştır. Fakat günümüze sâdece bu medrese ulaşmıştır. Medreseden de sağ ve sol köşelerinde birer minâre bulunan önyüz, 25 m yükseklikteki taç kapı ve avlu sonundaki eyvan kalmış; kubbeler ve avluyu kuşatan iki kat üzerine düzenlenmiş öğrenci hücreleri yok olmuştur.

Medresenin iç ve dış duvarları lacivert, firûze ve beyaz renkte sırlı tuğladan yapılmış, nefis mozaikleri ile büyük bir ün kazanmıştı. Mozaiklerindeki renk uyumu ile dikkatleri üzerine çeken medresenin başka bir özelliği de; taç kapının sağ ve sol kenarında yer alan iki minârenin daha alçak seviyede bulunan cephe duvarının köşelerinde yer almasıdır.

Uluğ Bey Medresesi’nin tam karşısında ve aynı planda yapılmış olan şir-dar Medresesi ve bu iki medresenin kuzeyinde ise Tilâ-kârî Medresesi yer almaktadır. Ustaca düzenlenmiş bu üç medrese, bir grup olarak,şehircilik bakımından büyük bir başarı örneğidir.