Rize’nin İkizdere ilçesinde doğmuşum. Rahmetli babamdan dinlemiştim:

“Oğlum! 1946’ya kadar, seçim nedir bilmezdik. Merkezin ve bağlı 36 köyün oyunu, bir kişi (Cemal Ağa) verirdi. Kimsenin, seçimden ve seçilenden haberi olmazdı. Zâten ‘Sandık’ da Cemal Ağa’nın iki dizi arasında dururdu.  Nâhiyeye 15 günde tomarla Ulus gazeteleri, Cemal Ağa adına gelir, o da onları koynunda iksir gibi saklardı. Yörenin tüm iletişimi, Cemal Ağa’nın gazeteden edinip, söyleyeceklerinden ibâretti. Zâten dinleyeni de yoktu. Yalnız yaşardı. Ömrü boyunca câmide hiç görülmedi. 1946 seçimlerinde, sandık Cemal Ağa’nın dizi dibinden alınıp, meydan yerine kondu. Ancak, ‘Açık oy, gizli tasnif’ gibi bir garâbetle karşı karşıya idi millet... Sandık müşâhidi, yine Cemal Ağa idi. Herkes ona, hangi partiye oy verdiğini göstermek zorunda idi. Oy tasnifi de gizlice gönüllerince yapılırdı... 1950 seçimlerinde, mâhut garâbet giderilmiş, ‘Gizli oy, açık tasnif’ bahşedilmişti millete...”

Fuat Bol  Türkiye Gazetesi, 1.3.1997

MALZEME: 6 kuru soğan, 250 gr zeytinyağı, 2 bardak pirinç, yaprak, karabiber, maydanoz, dereotu, tuz.

YAPILIŞI: Soğanlar ince ince kıyılır. Zeytinyağı ile ateşte öldürülüp bir kaba dökülür. Pirinç haşlanıp maydanoz ve dereotu kıyılır, tuz, biber, soğan karıştırılır. Harca 1 kaşık şeker atılır.

Tencerenin dibine yaprak serilir. Haşlanmış yapraklara harçtan koyarak dört köşe küçük küçük sarıp tencereye istiflenir. Sonra sarmaları örtmeyecek kadar et veya tavuk suyu konur. Kapayıp ateşe sürülüp pişirilir.