“19. yüzyılda milliyet, azınlık, gibi kavramlar Batı’dan geldi. Osmanlı’da milliyet ve azınlık kavramları yoktu. Türk denilmiyor Müslüman deniliyordu. Rum kelimesi de patriğin tebası olan Ortodoksların bütünü için kullanılıyordu. Etnik köken, devlet olma özelliği için Osmanlı’da yeterli değildi. Osmanlı’da çoğunluk azınlık diye bir kavram da yoktu. Devletin gözünde herkes eşitti. İki defâ Viyana önlerine dayanması sebebi ile Batı’nın Türkiye’ye bakışında çok büyük oranda cehâlet ve önyargı var. Bu yaklaşım karşılıklı. İslâmiyet’e karşı da tamâmen ilgisiz ve kayıtsız yaklaşılıyor. İslâmiyet adına yapılan terörist faâliyetler de Batılı insanlar üzerinde olumsuz bir tesir bırakıyor.”

Ortadoğu uzmanı İngiliz Prof. Bernard Lewis

Türkiye  Gazetesi, 7.1.1996

Gariplik tuttu boynumdan;
Büker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.
Gözüm, her derdi gönlümden
Döker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.

Dolaştım beldeler, boylar,
Urum, Türkmen, Arap köyler,
Pınarlar, çeşmeler, çaylar,
Akar Mevlâ’ya Mevlâ’ya.

İnandım, Aşk-ı mutlak bir,
Gönül bir, sevgi bir, Hak bir;
Dilim, doksan dokuz tesbih
Çeker Mevlâ'ya Mevlâ'ya.

İlâhi, zincirim çözdür,
Kaçıp gitmem, sözüm sözdür.
Benim hürriyetim gözdür,
Bakar Mevlâ’ya Mevlâ’ya.

Musalla köşküdür karşın,
Nasibin üçbuçuk arşın,
Hedefsiz kurtulan kurşun
Seker Mevlâ’ya Mevlâ’ya.

Senin yurdun ırak iller,
Mekân tutmaz garip kullar,
Bekir var git, bütün yollar
Çıkar Mevlâ’ya Mevlâ’ya.

Bekir Sıtkı Erdoğan

Takvimimizde her şehir için gösterilen Kıble Saati vaktinde, Güneş'e doğru dönen kimse, Kâbe yönüne dönmüş ve o yerin kıblesini bulmuş olur.