Panayır sözcüğü Rumca’dır. Şemseddin Sâmi Bey Kâmus-ı Türkî isimli eserinde; “Senede bir veya iki üç defâ belirli bir yerde kurulup birkaç gün devam eden büyük pazar.” diye tanımlıyor. Rumlar’ın buluşu olan panayırlar bir alış veriş yeri iken ona güreşi, at ve yaya koşularını katarak sportif yön ve görünüş veren Türkler olmuştur.

Osmanlılar’ın Bizans kültüründen esinlenerek yaptığı ilk kültür alımı 1288’de Eskişehir’in Ilıca’sında açılan pazardır. Fakat, Bursa alınınca, Türkler bir koldan İzmit körfezine, bir koldan Mudurnu yörelerine ve diğer koldan Karasi iline ve Gelibolu sahillerine doğru akınlar yaptılar. Ülke genişledikçe Rum halkı ve Bizans ile daha yakından ilişki kuruldu. Türk gâzileri Rum kızlarıyle evlenip onlarla akrabalık ilişkisi de kurdular. O güne kadar bilmedikleri yiyeceklerin ve eşyaların isimleri aynen Türk lisanına girdi. Bu kültür yakınlığı sonucu Bursa Hisarı içinde de Beğ Sarayı adıyle anılan ilk Osmanlı Sarayı yapılarak, Yurt’dan konağa konaktan da saraya geçilmiş oldu.

MALZEME: 1 kilo kadayıf, yarım kilo tuzsuz peynir, 100 gr tereyağı, 100 gr sıvı yağ.

Şurubu İçin: 5 bardak şeker, 3.5 bardak su, 1 tatlı kaşığı limon suyu.

YAPILIŞI: Eritilmiş tereyağı ve sıvı yağ ile kadayıflar karıştırılıp elle ovalayarak yağ kadayıfa yedirilir. Yarısı, yağlanmış tepsiye basılarak yerleştirilir. Üzerine, rendelenmiş peynir serpiştirilir. Diğer kalan kadayıf da üstüne konarak bastıra bastıra yerleştirilir. Fırında kapağı açık olarak pişirilir. Altı kızardıktan sonra bir tepsinin üzerine tersine çevirilir. Sonra aynı tepsiye iterek yerleştirilir. 15 dakika daha fırında kızardıktan sonra fırından çıkarılıp şerbeti dökülür.