* (Kâfir olmak hırsızlıktan, yalancılıktan, hâinlikten iyidir.) veya (Hıristiyan olmak, komünist olmaktan iyidir.) demek.
* (Allah gökten bize bakıyor.) demek.
* Kabirdeki ve kıyâmetteki azâblara (Akla, fenne uygun değildir.) demek.
* (Namaz kılsam da kılmasam da ne farkeder.) demek.
* (Helâl bana iyilik getirmiyor.) demek.
* Allahın rahmetinden ümidini kesmek ve gazabından emin olmak.
* Müslümana kâfir demek.
* (Bu işte İlâhî şuuru görüyoruz.), (Allah ne kadar da mükemmel düşünmüş.), (Allah çok akıllıdır.) demek.
* Allahü teâlâ için, (Düşünerek) veya (Hesap ederek) yâhut (Plânlayarak yarattı.) demek.

Müslüman olan bir kimse, bunlar veya bunlara benzer küfre sebep olan birşey yaparak kâfir olursa, yâni dinden çıkarsa, önceki ibâdetleri yok olur. Îmânın gitmesine sebep olan şeyden tevbe etmedikçe Kelime-i şehâdet söylemekle müslüman olmaz.

Emsâlsiz yurdumun , şanlı beldesi,
Alevler rahmete döndü koynunda.
Yanık yüreklerin, titrek nağmesi,
Dillerden destana döndü koynunda.

Çağladın gözlerde, türkülerince,
Gönülden ağladın, inceden ince,
Fırat, dağlar delip sana gelince,
Çöller gülistana döndü koynunda.

Eyyüb’ün sabrıyle, toprağa karşı,
Kazandın asırlar süren savaşı,
Dökülmüştü senin için gözyaşı,
Umutlar harmana döndü koynunda.

Ekmeğin teri var, şakaklarında,
Târih ılgıt ılgıt, sokaklarında,
Harran’ın çatlayan dudaklarında,
Hasretin ummâna döndü koynunda.

Seni özlediğim, eski hâlinle,
Ağıtlar yaktığım sesimi dinle,
Damla damla şiir oldum seninle,
Mısralar fermâna döndü koynunda.

Aynur Alptekin