Nevruz; yenigün demektir. Yâni, kış mevsiminin bittiği ve bahar mevsiminin başladığı gündür.
İslâmiyetten önce İran’da, Mecûsîlik ve Zerdüştlük inançları yaygındı. İran’da ilk defâ devlet kuran, Pişdânî oğullarının 4.sü olan Cemşid Mecûsî idi. Buna Cem de denir. Cemşid, Mart'ın 20. günü tahta çıktığı için, bu günü kendine yılbaşı kabûl etmiş ve Mecûsî inancına göre "Dînî Bayram" ilân etmiştir. Nevruz’un Mecûsî Bayram’ı olarak kutlanması ilk defâ böyle başlamıştır. Asırlarca Nevruz, Mecûsî Bayram’ı olarak İran’da kutlanmıştır. İran, Müslümanların eline geçtikten sonra da, İranlılar, câhiliyye devrinden kalma bu âdetlerine devam ettiler. Nevruz kutlamaları, İran kültürünün te’siri altında kalan bâzı ülkelere de yayılmıştır.
İslâmiyet, câhiliyye âdetlerinin hepsini kaldırmıştır. Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” buyuruyor ki:
“Ben size iki bayram getirdim. Biri Ramazan, diğeri Kurban’dır. Mecûsîler’in bayramını kutlamanız, size Allahü teâlâ tarafından yasak kılındı.”
Mart ayının 20. günü olan Nevruz, Mayıs’ın 6. günü olan Hıdırellez ve Eylül’ün 20. günü olan Mihrican günlerinin, dinimizle bir ilgisi yoktur. Bunun için müslümanlar, asırlardan beri bu günleri kutlamamışlardır.

Türkiye’de ilk Millet Meclisi, 1877 yılının 19 Mart’ında açılmıştı. İkinci Abdülhamid Hân pâdişah olur olmaz, Mithat Paşa’nın hazırlattığı Kânûn-ı Esâsî’yi (anayasayı) imzaladı. Millet Meclisi o zaman Meclis-i Mebûsân diye anılıyordu. 130 üyesi vardı. Ve 80’i Müslüman, 50’si Müslüman olmayan Osmanlı vatandaşları arasından seçilmişti.