I. Dünya Savaşı’nda Mısır’da İngilizlerin esir aldığı askerlerimizin hemen hepsi gözünü kaybetmiştir. İngilizler’in bu hain plânı şöyle idi. Bütün doktorların Ermeniler’den olması idi. Esirlerimiz sıcakta sabahtan akşama kadar güneş altında angaryada çalıştıklarından dolayı kızgın kumun tesirinden göz ağrısına tutulurlar ve mecbûren doktora müracaat ederlerdi.

Doktor, bunların gözlerine ilâç koymaksızın, ele bir av geçmiş gibi sevinerek, hemen hastahaneye kaydeder, cebir ve tazyikle gönderilir. On gün sonra gözsüz olarak dönerlerdi.

Gerek telörgü içinde, gerek Abbasiye Hastahanesi’nde, bu gözsüz askerlerimizin hâlleri cidden pek elim ve acıklı idi. Bunları gören kalblerin sızlamaması kâbil değildi.

Hastahane avlularında 30-40 asker birbirinin ceketlerinden tutarak dizi dizi abdesthânelere giderler, o suretle def-i hâcet edebilirlerdi. Mutfaktan yemek almak için de zavallılar, birbirlerini yederek aynı şekilde gidip gelirler ve sabahtan akşama kadar kumların üzerinde sürünürler, yarı aç yarı tok olarak hayatlarını sürdürürlerdi.
Medeniyetin hizmetçisi olduklarını daima iddiâ eden İngilizler, bunları görürler, tabii acımazlar, fakat hâllerini bir kerecik olsun sormaya da tenezzül etmezlerdi.

(Esâret Hâtıralarım) Eyüp Sabri

Şekildeki dairelere  1’den 8’e kadar olan sayıları, öyle yerleştirin ki;  çizgi ile bağlı dairelerde, birbirini takip eden sayılar olmasın.
(Cevabı yarın)