İnsan daha çocukken etrâfında gördüğü eşyânın nereden geldiğini ve nasıl meydana geldiğini araştırmaya başlar. Büyüdükçe, üzerinde yaşamakta olduğu bu dünyanın nasıl muazzam bir eser olduğunu anlayarak hayretten hayrete düşer. Hele yüksek tahsilini yaparak, hergün etrâfımızda, görülen bütün bu eşyâ ve mahlûkların inceliklerini öğrenmeye başlayınca, hayreti hayranlığa dönüşür. İnsanların, büyük bir sürat ile fezâda dönmekte olan, içerisi ateş dolu, iki kutuplu bir küre, yâni dünya üzerinde yer çekimi kuvveti ile kalabilerek yaşaması ne büyük bir hâdisedir. Dağlar, taşlar, denizler, canlı varlıklar ve bitkiler, ne büyük bir kudret sâyesinde meydana gelebilmekte, gelişmekte ve türlü türlü özellikler göstermektedir. Hayvanların bir kısmı toprak üstünde ve içinde yürür ve dolaşırken, bir kısmı havada uçar ve bir kısmı da su içinde yaşar.

Güneşte, düşünülebilecek en yüksek ısı mevcuttur ve bitkilerin yetişmesine; bâzılarının içinde ise kimyevî değişikliklere sebeb olur. Böylece, un, şeker ve daha nice maddelerin meydana gelmesini temin eder. Hâlbuki dünya, kâinat içinde ufacık bir varlıktır.

¬ İlk önce düzenli bir aile hayatı,
¬ Geniş, temiz ve düzgün bir yatak,
¬ Her gün, belli saatlerde yatıp kalkmak,
¬ Yatmadan önce yorucu iş yapmamak,
¬ Tok karnına yatmamak,
¬ Yatarken, kahve, çay ve kola içmemek,
¬ Sağ tarafın üzerine yatmak,
¬ Uyku gelmedi ise, bir kitap okumak,
¬ Rahatsız edici sesleri yok etmek,
¬ Soğuk değilse pencere üstünü açmak.