22 Haziran 1263’de vefât eden merhumun türbesi, Akşehir’dedir. Kabri, müslümanlar tarafından ziyaret edilmekte ve rûhâniyetinden feyz alınarak istifâde edilmektedir.

Hoca merhum, ömrünü insanlara vaaz ve irşâd ederek geçirmiş, nükteli ve latîfe dolu nasîhatları ile onlara doğru yolu göstermiştir. Evliyâdan olup âlim ve hakîm idi. Çeşitli kerâmetleri, hâlâ dilden dile dolaşarak anlatılmaktadır. Hoca merhuma isnâd edilen ahlâka ve edebe aykırı fıkralar, onun sözleri değildir.

Karısı yün eğirir, tüccar ise satarmış.
Aile bütçesine biraz gelir katarmış.

Bundan iplik alanlar, kurnazlık yaparlarmış,  
Bazan da hîle ile, onu aldatırlarmış.

Bir, iki, üç, beş derken, doğru adam çok kızmış.
Hemen, kasaba gidip, bir öküz başı almış.

İplikleri bu başa, sarıp pazara gitmiş,
İplikçiler adamın, etrafında birikmiş.

Biri demiş ki: "Kardeş, bu yumak ne kocaman!
Bu kadar büyüğünü, görmedim hiçbir zaman!

Tüccar olan, hiç yalan, konuşmamış ömründe,
Yine de aynı şeyi, yapacaktı bugün de.

Bir diğeri demiş ki; “Cevapla arkadaşı!”
O da cevabı vermiş; demiş: "Öküzün başı!"

Onun bu sözlerine, gülen, düşünen olmuş,
Neticede  yumağı, iplikçi satın almış.

Alış veriş bitince, yumağı açmış alan,
şaşkın bir hâlde demiş; “Nedir bu, a be adam?”

Tüccar  tatlı tatlı, onlara gülümsemiş,
Öküzün başı diye, size söyledim demiş.

Öyle bir cümle kurunuz ki; o cümleyi bu zamana kadar hiç kimse, hiçbir zaman söylememiş olsun?       (Cevabı yarın)