ŞİİR - BEBEĞİM

Anne kucağından kovulmuş gibi,
Mahzûn bakma öyle yanık bağrıma!
Kanadı kırılmış yavru kuş gibi,
Çırpınma bebeğim, gel kucağıma!

Şefkat kundağından çözmüşler seni,
Kalbini kırmışlar, üzmüşler seni,
Nasıl kıymışlar da ezmişler seni?
Fısıl fısıl anlat can kulağıma!

Ben yuva olayım, yuvan yok ise,
Teselli edeyim derdin çok ise,
Sevgiler sunayım, karnın tok ise,
Yasla gül yüzünü, sür yanağıma!

Gayri kem gözlüler sana bakmasın!
Minik yüreğini hasret yakmasın!
Mahzûn gözlerinden uyku akmasın!
Ben seni beklerim, gir yatağına!

Örteyim üstüne sıcak duyguyu,
Ninni söyleyeyim, bebeğim uyu!
Çağırayım gelsin derin uykuyu,
Tatlı rüyâlarla er şafağıma!

Şimdi anladın mı gülmek ne güzel,
Islak yanağını silmek ne güzel,
Sevip sevilmeyi bilmek ne güzel,
Hoşgeldin küçüğüm sevgi bağıma!

Hanefî Söztutan

FIKRA - ADRES

Arnavutluk’un Pirlepe kasabasından 2 delikanlı İstanbul’a çalışmaya gelirler. Bir müddet sonra delikanlının biri senelik izin alır. Arkadaşı da mektup yazar, babasına vermesini rica eder. Babasının evini şöyle tarif eder:

Bir tepe, iki tepe, üç tepe
Ardında var Pirlepe
Pirlepe’de bir kapı
Kapı da halka
Halkayı çalka
Çıkar bir baba
Sakalı kaba
Sırtında aba
Pantalonu yama
Odur bizim baba...

Erkek : Abdüllatif - Kız : Pakize - Yemek : Mercimek Çorbası, Taze fasulye, Sütlaç