1) Allahü teâlânın var ve bir olduğuna ve sıfatlarına inanmak.
          2) Meleklerine inanmak.
          3) Kitaplarına inanmak.
          4) Peygamberlerine inanmak.
          5) Âhırete ait olan bütün şeylere, öldükten sonra tekrar dirilip hesâba çekilmeye, Cennete ve Cehenneme inanmak.

          6) Kazâ ve kadere, yani iyi veya kötü bütün şeylerin Allahü teâlâ tarafından bilindiğine ve yaratıldığına inanmak.

         Bunların hepsine birden, Âmentü denir. Âmentü'de bulunan altı şeye inanan ve Allahü teâlânın emirlerini ve yasaklarını kabûl eden kimse Müslüman olur.

Sultan IV. Murad Hân, Subaşı’nın rüşvet aldığını duyar. Bir müfettiş tayin edip durumu araştırır.  Bir ayda netice alınamaz. Bir gün Pâdişah Subaşı’nı çağırıp bir kese altın uzatıp der ki:

-Bu keseyi yarın, sabah namazından sonra, Ayasofya Câmiî’nin top kandilinin altındaki fakire ver!

Subaşı, kesede 5 altın bırakıp diğerlerini kendisi alır ve söylenen yerdeki kimseye uzatıp der ki:

“Bu Pâdişahımızın ihsanıdır.” 

-Allah Pâdişahımıza ve devletimize zevâl vermesin!”

Diye duâ edip, keseyi alıp gider.

O gün Pâdişah, Subaşı’nın vazîfesine son verir ve cezâlandırır. Bunu duyan müfettiş, Pâdişaha Subaşı’nın nasıl yakalandığını sorunca Murad Hân buyurur ki:

-Câmideki dilenci kıyafetli bendim. Bir suçluyu yakalamak için bile, yapamayacağım şey yoktur.