Yarasalar, uçan yegâne memelilerdir. Gündüzleri harâbe, mağara, ağaç kovuğu gibi karanlık yerlerde koloni halinde başaşağı sarkarak tünerler. Gece avlanmaya çıkarlar.

Gözleri küçük ve parlaktır. Bütün yarasaların gözleri görür, fakat görmekten çok, tabiî radar sistemi olan his organlarını kullanırlar. Kanatlarını çırparken insanın duyamayacağı yüksek frekanslı çığlıklar atarlar. Çıkardığı ultrasonik sesler belirli bir hızla yayılır. Çevresindeki engellere çarparak yansıyan ses ötesi yankı, yarasanın hassas kepçe kulaklarıyle duyulur. Yarasa, ses-yankı sistemiyle bezenmiş canlı bir radardır.

Yunus balıkları, tabii bir sualtı radarı sistemine sahiptir. Gözleri kapatılan bir yunus, dipteki balıkları eliyle koymuş gibi şaşırmadan bulur. Sinyaller sayesinde deniz dibindeki balıkların yerini keşfetmektedir. Yunusun yüksek frekanslı sesler çıkarıp balıkları tesirsiz hale getirdiği sanılmaktadır.

Ağaçkakan sert ve kuvvetli gagasını keski gibi kullanarak kabukları deler ve altına gizlenmiş tırtıl ve böcekleri yiyerek beslenir. Ucu yapışkan ve kancalı dilleriyle tırtıl ve böcekleri zıpkınlayarak deliklerinden çekip alır. Ağaç kabuklarına gagasıyle vurarak sesler çıkarır. Çıkan sesleri değerlendirerek kabuğun hangi noktasında tırtıl galerileri olduğunu keşfeder.

Ağaçkakanın kabukların altındaki böcekleri görmeden yerlerini kesin olarak tespit etmesi çok dikkat çekicidir.

Takvimimizde her şehir için gösterilen Kıble Saati vaktinde, Güneş'e doğru dönen kimse, Kâbe yönüne dönmüş ve o yerin kıblesini bulmuş olur.