Abbâsî halîfelerinin beşincisidir. Muhammed Mehdî’nin oğlu, Câfer Mensûr’un torunudur. Kabri Tus şehrindedir. Kardeşi Mûsâ Hâdî vefât edince halîfe oldu. Babası zamanında iki defâ Rumlarla harb etmiş, kahramanlık göstermiştir. Halîfe iken Ereğli’ye kadar ilerledi. 9 defâ hac edip, Mekke ve Medine halkına çok ihsanlarda bulundu. İlim ve san’at sahiplerine değer verir, yardım ederdi. Çok âdil idi.

Halîfeliği zamanında Fransız İmparatoru Şarl ile dostluk kurdu. Onunla mektuplaşır ve hediyeler gönderirdi. Gönderdiği su ile işliyen bir saat, Avrupalıları hayrete düşürmüştü. O târihlerde ilim ve teknikden haberi olmayan Avrupalılar, kendi kendine işliyen saati görünce, içinde şeytan var gerekçesiyle o şâheser saati kırmışlardır.

Hârun Reşîd’in zevcesi Zübeyde Hâtun, Mekke-i Mükerreme’nin her yerine (Ayn-ı Zübeyde) denilen çeşmeler ve havuzlar yaptırmıştır.

Âşkın aldı benden beni,
Seviyorum Rabbim seni!
Senin sevgin, pek tatlıymış,
Seviyorum Rabbim seni!

Ne varlığa sevinirim,
Ne yokluğa yerinirim.
Aşkın ile zevklenirim,
Seviyorum Rabbim seni!

Emretdin ibâdetleri,
Medhetdin iyi hâlleri,
Verdin sonsuz ni’metleri,
Seviyorum Rabbim seni!

İbâdeti güzel yapmak,
Dünya için de çalışmak,
Gece gündüz işim, çünki,
Seviyorum Rabbim seni!

İslâm düşmanları nice,
Çatıyor dîne sinsice.
Durursan, doğru mu olur,
Seviyorum Rabbim seni!

Âşık tenbel oturur mu?
Ma’şûka toz kondurur mu?
Düşmanı susdur da, söyle:
Seviyorum Rabbim seni!

59 DAKİKA