Ailesinde alkol alan kişi bulunan çocuk, alkolün zararlarını duyunca âilesinden utanç duyar. Bilhassa alkolün sağlığa verdiği zararları kavrayan çocuk, âile fertlerinin bu tehlikeden zarar göreceğini düşünerek, devamlı endişe duyar. Kendisinden ve diğer âile fertlerinden kısılarak, alkole yapılan masrafın, bir haksızlık meydana getirdiğini düşünebilir. Bu da âileden kopmaya ve kin duymaya sebep olur.

Alkol sebebi ile âiledeki huzûrsuzluk, maddî sıkıntı, dayak ve otorite sarsılması, geçimsizlik, çocuğun psikolojik durumunu aksi yönde etkiler. İleriki yaşlarda rûhî açıdan hastalanmaya sebep olabilir. Evdeki devamlı tartışmalar çocuğun kendine olan güvenini yok eder ve silik, kişiliksiz, içine kapanık bir fert hâline getirir. Ayrıca bu çocuklar okulda uyumsuz ve arkadaşlarından kopuk olarak hayatlarını sürdürürler.

Dinimizde, para kazanmada hayat müşterek değildir. Erkek, kadını tarlada, fabrikada, şurada, burada çalışmaya zorlayamaz. Eğer kadın isterse, kocası da razı olursa, yapabileceği münasip işlerde çalışır. Fakat kazandığı kadının olur. Erkek, rızasız olarak bir şey alamaz, kendi ihtiyaçlarını kendisinin alması için zorlayamaz. Yâni, “Para kazanıyorsun, kendi ihtiyacını kendin al!” diyemez.

Eshâb-ı kirâma buğuz edip, düşman olmakdan çok çekinmek lâzımdır. O buğuz, Resûlullah efendimize buğuz olur. Bunun için şöyle buyurmuşlardır:

“Onlara buğuz eden, bana buğuz etmiş gibidir.”