MANZUM MENKIBE - ALLAH RIZASI

"Ali Ramitenî" ki, büyük bir evliyâdır,

Her bir nasîhatinde, rabbanî te’sîr vardır.

Bir "Hoca" var idi ki, o devirde çok zengin,

Uğraşırdı herkesi, kendine çekmek için.

Ziyâfetler verirdi, şehrin ahâlisine,

Ki herkes onu sevip, gelsinler hânesine.

Lâkin gelen olmazdı, yine ona çok kişi,

O ise merak edip, anlamadı bu işi.

Ve bir mektup yazarak, Alî Râmitenî’ye,

Dedi ki: Herkes size, geliyor, acep niye?

Ben yemekler yedirip, yapsam da çok ihsânlar,

Yine bana değil de, size gelir insanlar.

Buyurdu ki: Hikmeti, şöyledir ki bu işin,

Siz hizmet yaparsınız, “halka yaranmak” için.

Bizimse yoktur, aslâ, böyle bir düşüncemiz,

“Allahın rızâsı”dır, yegâne, tek gâyemiz.

Kim “halkın rızâsı”nı, düşünürse, mâlesef,

İnsanların nezdinde, bulamaz izzet, şeref.

Kim de “Hak rızâsı”nı, düşünürse sırf eğer,

İnsanlar nezdinde de, kazanır kıymet, değer.

HİKMET - AĞAÇLAR

Genç ağaçlar toplanıp baltayı, yaşlı çınara şikâyet edip demişler ki:
“Bizim neslimizi tüketecek.”
İhtiyar çınar da demiş ki:
“Baltanın ne kabahati var. O haddizâtında iyidir, iyi olmasa bile bize fenâlığı dokunmaz. Onu bize, fenalığa sevk eden, onun bizden olan sapıdır.”

Erkek : Mumin- Kız : Melike - Yemek : Mercimek Çorbası, Ekşili köfte, Kabak tatlısı