ŞİİR - ABDÜLHAMİD'İN RUHANİYETİNDEN İSTİMDÂD

Nerdesin şevketlim, Sultan Hamid Hân?

Feryâdım varır mı bargâhına?

Ölüm uykusundan bir lâhza uyan,

Şu nankör milletin bak günâhına?

Tahrike yeltenen taç ve tahtını,

Denedi bu millet kara bahtını,

Sınadı sillenin nerm ü sahtını,

Rahmet et Sultanım sûz-ı âhını.

Tarihler ismini andığı zaman,

Sana hak verecek, ey koca Sultan!

Bizdik utanmadan iftira atan,

Asrın en siyasî Pâdişahına.

Pâdişah hem zâlim, hem deli dedik,

İhtilâle kıyam etmeli dedik,

Şeytan ne dediyse biz belî dedik,

Çalıştık fitnenin intihâbına!

Sâde deli değil, edepsizmişiz!

Tükürdük atalar kıblegâhına!

Millet davası fıska büründü!

Ridâ-yı diyânet yerde süründü,

Türkün ruhu zorla âsi göründü,

Hem Peygamberine, hem Allahına.

Sen hafiyelerle dem sürdün ancak,

Bunlar her tarafa kurdu salıncak,

Eli, yüzü kanlı bir sürü alçak?

Kement attı dehrin mihr ü mâhına!


Lâkin sen Sultanım gavs-ı ekbersin!

Âhiretten bile himmet eylersin,

Çok çekti şu millet, murada ersin,

Şefaat kıl şâhım meded hâhına!

*Rıza Tevfik Bölükbaşı*

Erkek : Sami - Kız : Hicret - Yemek : Sucuklu Yumurta, Lahana Sarması, Salata