ŞİİR - KAZAK DESTANI

Hanımım ne söylerse çıkmam onun sözünden,

Ne arzu ettiğini keşfederim gözünden.

Saygı gösterip ona sabah erken kalkarım.

Ortalığı süpürür, sobamızı yakarım.

Çayımızı hazırlar, soframızı kurarım,

Bu arada uyanır, sultanlar gibi hanım.

İbriği tası alıp, eline su dökerim.

Hizmetimi beğenir, takdir eder şekerim.

Evi badana eder, duvarları sıvarım,

Elimden her iş gelir, tahtaları ovarım.

Sinirliyim, titizim, terstir biraz damarım,

Yırtık-sökük gördüm mü, hemen alır yamarım!

Sporu çok severim, salıncağı sallarım,

Çocuk doğdu doğalı idmanlıdır kollarım.

Biraz müşkülpesendim, her yemeği yiyemem.

Gururluyum, hanıma “şunu pişir!” diyemem.

Ev işine karışmam, herkes gibi aşırı,

Haftada bir yıkarım, biriken çamaşırı.

Kimseye boyun eğmem, temizlerim ocağı,

Misafir günümüzde toplarım dört bucağı.

Hanıma fincan cezve getirttim Kahire’den,

Kahve pişirmem için çağırır daireden.

Dalar karıştırırsam şekerliyle sâdeyi,

Oklavanın altında veririm ifâdeyi...

FIKRA - NE ZAMAN BAŞLADIN

Annesi kızına bağırıyordu: -Yalancılık ayıptır! Ben senin yaşındayken hiç yalan söylemezdim!

Küçük kız merakla sorar. -Peki ne zaman başladın, anne?..

1-Bir kolunu gerip, diğeri ile içer. 2-Yanlış kelimesi. 3- Halanız. 4- Kızıdır.

Erkek : Sıtkı - Kız : Selma - Yemek : Düğün çorbası, Fırında balık, Salata, Helva