SOHBET - ÖLÜM HAFTASI

Ölüm hastalığına yakalanan hastanın, yatağı, çarşafı ve çamaşırları temiz olmalıdır. Sık sık değiştirmelidir. Çünkü, temizliğin kalbe ve rûha büyük te’sîri vardır. Ölüm ânında ise, kalbin ve rûhun temiz olması, başka zamanlardan daha mühimdir. Ağır hastalara iğne yaparak tesellî ilâçları vermemelidir. Hastaya eziyyettir. Câiz değildir. Ağır hastaların evde, ailesinin  ve sâlih kimselerin yanında, Kur'ân-ı kerîm okuyarak ve Kelime-i şehâdet telkîn ederek, can vermesine çok uğraşmalıdır.

Hastalıkta, îmân, i'tikâd bilgileri çok konuşulmalıdır. Cenâb-ı Hakkın rahmetinin bol olduğunu gösteren menkıbeler söylenmeli, günâhların, Allahü teâlânın merhameti yanında hiç oldukları hâtırlatılmalıdır. Afv ve mağfiret ümîdi çok olmalıdır. Hasta, namazlarını geçirmemeye, çok dikkat etmelidir. Kalbini Allahü teâlânın sevgisi ile doldurmalı, Kelime-i tevhîdi çok söylemelidir. Dinin emirlerini yapmaya dikkat etmelidir. Vasiyet etmeli veya yazmalıdır.

Hasta, İhlâs sûresini çok okumalı, yatağı karşısında Kelime-i tevhîd yazılı levha olmalıdır. Ziyâretçiler, çok oturmamalıdır. Sevdiği insanlar olsa da, çabuk kalkmalıdır. Hasta teklîf ederse, biraz daha oturup, kalkmaya teşebbüs etmeli, tekrar teklif etmezse gitmelidir. Ağır hastanın yanına kimseyi sokmamak yanlıştır. Sâlih kimseler gidip, bir İhlâs veya Yâsîn-i şerîf okuyacak kadar oturmalıdır. Doktor, "Kimse görüşmesin!" dedi diyerek, hastayı bundan mahrûm etmemelidir.