Osmanlı Devleti askerî teşkîlâtında sınır bölgelerinde, düşman memleketlerine âni baskınlar tertipleyerek yıpratma harekâtında bulunan hafif süvâri gruplarına verilen isimdir. Akıncılar, düşmanın durumu , yolları ve kuvveti hakkında bilgi toplamak gibi istihbârât görevini de yerine getirirlerdi. Akıncılık, babadan oğula geçerdi ve yalnızca Türklere has askerî bir sınıftı. Düşman arâzisini dolaşıp orduya yol açarlar ve pusuları, ânî ve süratli hareketleri ile bozarlardı. Yol üzerindeki hubûbâtı muhâfaza, düşman hakkında haber toplamak ve köprü, geçit gibi yerleri emniyet altında tutmak da esas vazîfeleri arasındaydı.

Akıncılar, merkezî bir tarzda idâre olunmayıp, serhat boylarında ocaklar hâlinde teşkîlâtlanırlardı. Her mıntıkanın kumandanı ayrıydı ve akıncılar mensûb oldukları kumandanların sülâle isimleriyle anılırlardı. Osmanlı Devletinde ilk akıncı beyi Evranos Beydir. 15. asır ortalarına kadar sayılarının 40 000 olduğu biliniyor. I. Kosova Savaşı'nda akıncı mevcûdu 20 000 kadardı. Akıncı kânununa göre, eğer akıncı beyi bir şehir fethederse buradaki gayrimenkuller pâdişâha (devlete) âit olur; beylere de bu bölgenin köyleri timar olarak dağıtılırdı. Umûmiyetle Akıncı Beyleri, timarlardan elde ettikleri gelirleri hayır müesseseleri kurarak buralara vakfederlerdi.

100 piliç100 kg mısırı 100 günde yerse, 10 piliç 10 günde ne kadar mısır yer?  (Cevabı Yarın)