Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerinin bir talebesi vardı. Bütün iyilik ve fazîletler onda mevcuttu. Sonradan gelmesine rağmen Cüneyd-i Bağdâdî hazretleri onu pek çok seviyor, diğer talebeler ise bu hâli çekemiyorlardı. Cüneyd-i Bağdâdi hazretleri talebelerinin eline birer tane kuş verdi ve buyurdu ki:

-Her biriniz bu kuşları kimsenin görmediği bir yerde kesip getirin. Hepsi kesip getirdi. Yalnız o talebe kesmeden geri getirdi.

-Hocam, dedi. Siz kuşları kimsenin görmediği bir yerde kesin dediniz. Ben ıssız bir yer bulamadım. Her yerde Allahü teâlâyı hâzır gördüm. Cüneyd-i Bağdâdî buyurdu ki:

-Gördünüz mü bu talebemi? Nice firâseti vardır? Diğer talebeler pişmân olup istiğfâr ettiler ve hocalarından affedilmelerini istediler.

Çocuklarda kibirlilik, şımarıklık, hırçınlık ve ukalâlık gibi kötü alışkanlıklar; yanlış yetişmesinden, her istediğinin yapılmasından ve ailesinin yanlış tutumundan ileri gelir. Böyle çocuklar, kendilerini herkesten üstün görürler, her şeyi en iyi bildiklerini zannederler. Bunlar, okul ve çevresinde geçimsiz ve sevimsiz olurlar. Çok bilmişlik tavrı, arkadaşları arasında yalnız kalmasına sebep olur.

Bu kötü huylardan vazgeçirebilmek için, ona önce iyi bir arkadaş bulunur. Ayrıca, babanın zenginliği, şöhreti, meziyetlerinin övünülecek birşey olmadığı, esas beğenilen ve hoşa giden şeyin, iyi ahlâk ve terbiyenin olduğu kavratılır.