Ef’âl-i mükellefîn, dinimizin emirlerinden ve yasaklarından, akıllı olan ve bülûğ çağına giren Müslümanların yerine getirecekleri vazifelerin hükümlerini belirten dinî bir tâbirdir. Ef’âl-i mükellefîn şu 8 maddedir:

1 Farz: Allahü teâlânın, yapılmasını açıkça ve kesin olarak emrettiği şeylere denir.
2 Vâcib: Yapılmasının delili, farz kadar açık olmayan emirlere denir.
3 Sünnet: Peygamber “sallallahü aleyhi ve sellem” efendimizin, yapılmasını övdüğü, yahut devam üzere kendisinin yaptığı, yahut görüp de mâni olmadığı şeylere denir.
4 Müstehâb: Peygamber  “sallallahü aleyhi ve sellem” efendimizin ara sıra yaptıkları ve sevdikleri, beğendikleri şeylere denir.
5 Mübah: Yapılması emir olunmayan ve yasak da edilmeyen şeylere denir.
6 Haram: Allahü teâlânın, yapmayınız diye açıkça yasak ettiği şeylere denir.
7 Mekrûh: Allahü teâlânın ve Muhammed aleyhisselâmın, beğenmediği ve ibâdetlerin sevâbını gideren şeylere denir.
8 Müfsid: Dinimizde, meşrû olan bir işi veya başlanmış olan bir ibâdeti bozan şeylere denir.