MANZUM MENKIBE - AHMED BİNN YAHYA

İlim, verâ ve takvâ sahibi bir velîydi;

Hak âşığı olduğu, her hâlinden belliydi.

Henüz çocuk yaşında, çok düşkündü dînine,

şöyle ricâ eyledi bir gün ebeveynine:

"Beni hibe edin ki, Rabbimize siz bu gün,

Her an O’nun emrine çalışayım büsbütün."

Onlar da memnun olup, "Peki verdik." dediler,

O ilim öğrenmeye, eyledi o gün sefer.

Bir gece eve gelip, kapıyı çaldı birden,

"Kimsin?" dediklerinde, "Oğlunuzum." dedi, ben.

Babası, "Ben oğlumu hibe ettim." dedi ve,

Kapıyı kilitledi, almadı onu eve.

Doğruca Medîne'ye, eyledi o da avdet,

Ravda-i mübâreki, etti önce ziyâret.

Dedi: "Yâ Resûlallah! Edersen eğer kabûl,

Gece sana misâfir olmayı ister bu kul."

Ravda'dan, "Kabul ettim." buyuruldu kendine,

Gece misâfir oldu. Hüdânın Habîbine.

Rü’yâda şereflendi, Peygamberi görerek,

Resûlullah rü’yâda, verdi ona bir ekmek.

Uyandı o ekmeğin yarısını yiyince,

Yarısı elindeydi, kendisine gelince.

DUYDUNUZ MU? - YUNANİSTAN

Eski Yunanistan’ da Mora’nın ortasındaki Arkadya halkı câhil ve ahmak olmakla tanınmıştır. Çobanlıkla geçinen bu halkın târihe aksetmiş bazı ahmaklık hatıraları vardır: Meselâ, bir gece ay tutulunca Arkadyalılar hemen bir eşeğin karnını yarmışlar. Bunun sebebi de, gökdeki ayı, yerdeki eşeğin yiyip içmiş olması imiş! Çünkü ay tutulup sudaki aksinden eser kalmadığı sırada zavallı eşek su içiyormuş. İşte onun için karnını yarıp ayı çıkarmak istemişler!

Erkek : Fehmi - Kız : Nermin - Yemek : Etli bamya, Pilav, Komposto, Meyve