MANZUM MENKIBE - EVLİYÂ DUÂSI

Osmanlı pâdişâhı, sultan birinci Ahmed,

Birgün Hüdâyi'yi, saraya etti da’vet.

Sordu sultan: Efendim, denir ki rivâyette,

Abdülkadir Geylânî, o yevm-i kıyâmette,

Kendine bağlı olan, talebeye bâhusus,

şefâat edecekmiş, doğru mudur bu husus?

Azîz Mahmûd Hüdâyî, düşünüp az bir müddet,

Sonra da buyurdu ki; Doğrudur bu rivâyet.

Sultan suâl etti ki; Peki, zât-ı âliniz,

Bu hususta acabâ, var mıdır bir va’diniz?

O zaman Azîz Mahmûd Hüdâyî hazretleri,
Mübârek kollarını, uzatarak ileri,

Duâ etti: Yâ Rabbî, tâ kıyâmete kadar,

Yolumuza girip de, bize tâbi olanlar,

Ve ömründe bir kere, gelip de türbemize,

Bir fâtiha okuyup, gönderirse kim bize.

Denizde boğulmasın, fakirlik görmesinler,

Dünyâdan âhirete, îmân ile gitsinler.

Ölecekleri günü, daha önce herbiri,

Bilip haber versinler, gelmeden ecelleri.

Türbesi, Üsküdar’da, kendi dergâhındadır,

Ziyâret eyliyenler, çok faydalanmaktadır.

Abdüllatif Uyan

FIKRA - İKİ HASTA

Hastalanan hizmetçinin muâyenesi için doktor çağırırlar. Yalnız kalınca sorar: -Senin neyin var oğlum?

-Aslında bir şeyciğim yok doktor bey. 6 aydır maaşımı alamadım da, hastalık taklidi yapıyorum. - Yanında bana da biraz yer aç! Ben de 3 yıldır vizite ücretlerimi alamıyorum da...

Gön: Arzu Çiçek - Van

Erkek : Enes - Kız : Emel - Yemek : Pirinç çorbası, Izgara Köfte, Bulgur Pilavı, Kiraz