Yiğidin iyisini neden bileyim?

Yüzü güleç, kendi yaman olmalı.

Kasavet serine çöktüğü zaman,

Gönlünün gamını alan olmalı.

Benim sözüm, yiğit olan yiğide,

Yiğit olan muntazırdır öğüde,

Ben yiğit isterim, fırka dağıta,

Yiğidin başında duman olmalı.

Yiğit olan yiğit, kurt gibi bakar, Düşmanı görünce ayağa kalkar,

Kapar mızrağını meydana çıkar,

Yiğidin ardında duran olmalı.

Sâfi güzel olan, şol bâzı kötü,

Yiğidin densizi ey-olmaz zâti,

Gayet durgun ister silâhı, atı,

Yiğit el çekmeyip virân olmalı.

Karac’oğlan der ki, çile çekilmez,

Hozan tarlalara sünbül ekilmez,

Sak yabancı ile başa çıkılmaz,

İçinden sıdk ile yanan olmalı.

Akıl hastanesinde yatan hasta, başhekime  "Ben artık iyileştim" der. Başhekim de, denemek maksadıyla 100 000 lira çıkarıp uzatır: -Al şu parayı, bana bir çamaşır makinası al getir!

Hasta gülmeye başlar. Başhekim  kızgınlıkla sorar: -Ne gülüyorsun? Bunda ne komiklik var?

-Var tabii, efendim. Bugün pazar, her yer kapalı.