MAKALE - HZ. İSA ÇARMIHA GERİLMEDİ

El-Mecelle Dergisi'nin 712. sayısında yer alan haberde, 1945'de Mısırlı iki köylü kardeş Muhammed ve Halife Es-seman’ın Neca El-Hamadî şehri yakınlarında define ararken buldukları el yazmaların, Hıristiyanlığın ilk yıllarına ışık tutan zengin İskenderiye Kütüphanesi’nin bir parçası olduğu belirtildi. Gizli olarak ABD'de bunları inceleyen araştırmacılar, bu Kıptî el yazmalarının önemini,  yarım asır sonra keşfettiler. Miladî 5. asırda Roma Kilisesi'nin 4 büyük İncil dışındakilerinin yakılmasını emretmesiyle ruhbanlar tarafından gömülen esas İncil nüshâları olduğu anlaşıldı.

Bu nüshalarda İslâm inancında olduğu gibi, Hazret-i İsa’nın çarmıha gerilmediği, benzerinin öldürüldüğü yazılıyor. Böylece yazmaların tercüme edilip yayınlanmasıyle elde edilen bilgilerin Hıristiyanlığın ilk yılları hakkındaki inançları kökünden sarsacak nitelikte olduğu anlaşılıyor. Fakat şimdilik resmen açıklanmıyor.

Bilindiği gibi şimdi, İncil’in ilk yazmaları olarak Matta, Markos, Luka ve Yuhanna kabûl ediliyor. Halbuki, Mısır’da ele geçirilen bilgiler Hıristiyanlığın ilk asrında Tomas İncili, Meryem İncili, Filip İncili, Mısırlıların İncili gibi daha bir çok İncil'in bulunduğunu ve halkın elinde okunduğunu doğruluyor. Ayrıca bu İnciller arasında ihtilâflar olduğu gibi, diğerleriyle de aralarında temel ayrılıklar var. Hıristiyan inancına göre, İsa aleyhisselâm, Romalı Filistin kralı Pontiyas Pilatos’un emriyle çarmıha gerildi. Bulunan incil kalıntıları, bu rivâyeti açıkça reddediyor.

Butros İncilinde de, Butros’un ağzından şöyle deniyor:  "Gördüğüm o mutlu kişi gülüyor... O yaşayan Yesû'dur. Fakat ellerine ve ayaklarına çiviler çakılan kişi. O benzeri. Kötülüğü buna yaptılar..." Diğer bir kitapta da "Başka biri idi... İşte o, sirke ve acı su içti.. Ben değil..." diyerek Hazret-i İsa’nın yerine başkasının çarmıha gerildiği anlatılıyor...